Outras informacións e conflitos xerais

A Axencia Galega de Infraestruturas que leva dende fai anos funcionando sen que o persoal faga as tarefas e función propias das súas categorías non presenta proposta de solución. O que fai as presas e correndo é querer asinar un acordo que non recolle as demandas dos traballadores. No ano 2015 inícianse unhas mesas para tratar as demandas e problemas no servizo, mesas que foron convocadas sen presas e moi espazadas no tempo e atopámonos agora que o 1 de setembro convocan as centrais sindicais para chegar a un acordo xa, inmediato. Acordo que xerou expectativa entre o persoal de cara a enfrontar os problemas e que unha vez recibido o texto definitivo non é así.

Non pode ser que por mor do escenario político que temos nestes momentos con campaña electoral xa a volta da esquina se pretenda que se asine un acordo que vende fume e non resolve as demandas e bota por terra as expectativas do persoal. Non se pode facer só de cara a galería, non se pode traballar só nunhas datas concretas e esquecerse do persoal os catro anos seguintes.

Non pode a Xunta de Galiza zafar a súa desorganización nun servizo que está tendo como consecuencia a xudicialización en moitos casos e que a Xunta está a perder cartos por ter a xente facendo tarefas que non son da súa categoría, senón de categoría superior e que no caso de asinar o acordo condenaría a este persoal a perder ese dereito que esta a gañar no xulgado.

Alerta da “máis que evidente desorganización actual do dispositivo” e denuncia a “estratexia de confusión” da Xunta do PP para eludir responsabilidades.
 
Representantes de Seaga, SPDCIF, brigadas dos Concellos e bombeiros compareceron en Santiago co secretario nacional da CIG-Servizos, Paulo Rubido, e da CIG, Suso Seixo, para denunciar a desorganización dos servizos de extinción de lumes forestais, “que se fixo máis evidente nesta vaga de incendios”. Culpan ás políticas para o medio rural e ao modelo de xestión da prevención e extinción imposto pola Xunta do PP e esixen a súa “reformulación radical", coa unificación nun só ente público e con medidas de recuperación do rural.
 
Os responsábeis sindicais sinalaron que unha vez máis, e como ciclicamente acontece cada poucos anos, o lume volta a ser o triste protagonista do verán en Galiza, con grandes incendios que máis alá do enorme dano ambiental e económico que supoñen, xeran perigo para a poboación e as vivendas. Entenden que queda en evidencia que a existencia de determinadas condicións ambientais (seca, calor e vento) de forma prolongada automaticamente implica o inicio dunha vaga de incendios de grandes dimensións que poden arder descontrolados durante varios días.

Igualmente, e tamén con carácter cíclico, diante desta situación o Goberno galego bota man do discurso da intencionalidade incendiaria, e mesmo desta volta chégase a falar de grupos organizados de carácter terrorista que actúan cun plan de actuación a escala nacional. Resulta evidente a intencionalidade dos lumes, e tamén da necesidade de aplicar severos castigos a aqueles/as que prenden lume de forma intencional, pero en todo caso dista moito de ser esta unha situación novedosa, e non existe absolutamente ningunha proba seria dunha trama organizada das características suxeridas polo presidente da Xunta.

Mesmo nestes días os medios de comunicación recollen as informacións emitidas pola Xunta do constante goteo de detencións e identificacións de supostos incendiarios. Pero o certo é que non se fai distinción de ningún tipo, e reciben o mesmo tratamento de terrorista organizado tanto unha persoa detida por provocar un lume de forma totalmente intencional, como unha neglixencia dunha mala práctica agrícola que non ten intencionalidade, ou mesmo un traballador portugués que supostamente provocou unha chispa cunha empacadora, algo demasiado sofisticado a todas luces para ser propio dunha trama organizada.

Fragmentación do dispositivo

O certo é que con esta estratexia da confusión practicada pola Xunta o que se pretende é afastar o debate que realmente se debe de dar, que é a problemática estrutural dos incendios forestais en Galiza, e o tipo de xestión que se fai e se debe facer tanto á hora de prevelos e evitalos como de extinguilos.

No referido ao servizo de extinción, o actual modelo establecido polo Partido Popular ten as seguintes características:

  • A fragmentación do dispositivo de extinción nun sinfín de entes, tales como o servizo propio público da Xunta, a empresa pública Seaga, Tragsa, Concellos, empresa privadas, parques comarcais, exército, etc.
  • A entrada de capital privado que obtén beneficio económico da extinción de incendios, co que se convirte o lume nun negocio, e con toda a problemática que isto pode supoñer.
  • A precarización absoluta dos traballadores/as dedicados/as á extinción, na medida en que que cada ente aplica a súa propia normativa laboral específica, xerando un auténtico caos de xornadas e salarios diferentes, que nalgúns casos non superan o Salario Mínimo Interprofesional.
  • Limitación do traballo dos servizos de extinción a tres meses na maioría dos casos, o que implica a perda de prestacións por desemprego para eses traballadores/as, e a precarización absoluta para quen pretenda ser un profesional do servizo.
  • Esta situación laboral caótica provoca a conversión do que debera ser un servizo profesional nun traballo estacional mal pagado, apto para quen necesita un traballo temporal no verán, e polo tanto sen vocación de futuro, e isto significa traballadores/as sen experiencia nen formación. Xa non é só ter uns medios de extinción sen profesionalizar, é mesmo poñer en perigo a vida de persoas sen medios nen experiencia diante de lumes de grandes dimensións que requiren de actuacións perfectamente estudadas.
  • Adscripción de máis de 1500 prazas de extinción aos concellos por só tres meses, que ou ben optan pola contratación directa ou subcontratación a empresas privadas. Estas brigadas están conformadas moi maioritariamente por xente sen experiencia, e na maioria dos casos nen sequer actúan na extinción, dedicándose a outras tarefas.
  • A utilización de fondos FEADER previstos para a prevención para financiar a contratación de brigadas de extinción. Esta estratexia de finaciamento provoca situación tan surrealistas como facer traballar ás brigadas en limpeza forestal durante horas en días de IRDI (índice de risco diario) extremo, e despois de cinco horas de traballo cunha desbrozadora no monte enviar o persoal a apagar un lume.
  • Desorganización absoluta no conxunto do dispositivo, privatizando incluso a coordenación do mesmo.
  • Negativa á creación da categoría de bombeiro forestal, co que existe unha renuncia tácita a dotar o país dun servizo público de extinción profesionalizado.

Segundo denuncian, esta práctica cos servizos de extinción forestal tamén se lles aplica aos bombeiros urbanos e dos parques comarcais, onde tamén actúan empresas privadas e existe a mesma problemática laboral de diferentes condicións e salarios.

Diante disto, sinalan que para a CIG é necesaria unha reformulación radical dos servizos de extinción, que pasa polos seguintes puntos:

  • Unificación do servizo nun só ente de carácter público, de ámbito galego e profesional, cun tempo de traballo mínimo garantido, coas mesmas condicións laborais e coa formación e categoría axeitada para poder desenvolver o seu traballo con eficacia.
  • A expulsión das empresas privadas dos servizos de extinción. O lume non pode converterse nun negocio ou nun modo de vida.
  • Non derivar parte dos servizos de extinción nen a Concellos nen ao exército, remitindo esa dotación orzamentaria ao servizo público galego.
  • Unificación con carácter público dos parques comarcais e bombeiros urbanos, igualando as condicións laborais, expulsando as empresas privadas, e creando realmente un corpo profesional de emerxencias que colabore e se coordine co servizo público de extinción de incendios forestais, xa que os lumes afectan cada vez a máis vivendas.

Desorganización do servizo

Tamén indican que pese á máis que evidente desorganización actual do servizo de extinción, non se pode abordar a problemática incendiaria en Galiza sen falar das suas causas estruturais, que van moito máis alá da necesidade de dotarse dun servizo de extinción profesionalizado. Dende a CIG entenden como principais problemas os seguintes:

  • Existencia desde hai anos dunha política de abandono total e absoluto do rural galego. Os datos en canto á avellentamento e despoboamento son demoledores, ao igual que os de actividade económica. Se falamos de actividade agraria e láctea, os datos aínda son peores no referido ao abandono de explotacións e altas e baixas na actividade agraria na Seguridade Social.
  • Este abandono do rural ten consecuencias brutais nas novas características dos incendios en Galiza, e apesar de que a conselleira do Medio Rural o negue no Parlamento, explican os grandes incendios e o achegamento ás casas dos lumes, situación que antes non acontecía:
    • Falta de limpeza do perímetro dos nucleos de poboación, polo avellentamento ou abandono dos seus habitantes.
    • Falta de aproveitamento dos montes, polo mesmo motivo.
    • Proliferación de especies de crecemento rápido, máis pirófitas que outras especies, dado que moitos propietarios non residen xa neses concellos e só queren uns ingrexos rápidos dos recursos forestais sen que ocasione gasto.
    • Falta dunha planificación forestal e territorial por parte da Xunta.
Finalmente, para a CIG, só coa recuperación do rural galego como un medio vivo, con actividade económica, e co entendimento da superficie forestal como un ben valioso e un recurso económico que pode xerar moitos empregos neste país, se poderá realmente poñer freo e minimizar un problema que ano tras ano, e dependendo das condicións metereolóxicas, evidencia a desastrosa situación do rural de Galiza.

No DOG do 26 de agosto de 2016 publícase a Orde do 11 de agosto de 2016 pola que se establecen as axudas económicas ás familias para a atención a domicilio de nenas e nenos menores de 3 anos a través do programa Bono coidado e se procederá á súa convocatoria.

1. Poderán ser beneficiarios das axudas do programa Bono coidado os pais/nais, titores/as, ou as persoas acolledoras de nenos/as menores de tres anos residentes na Comunidade Autónoma de Galicia que se atopen nos supostos seguintes:

  1. Ter unha nena ou un neno nacida/o con posterioridade ao 31 de decembro de 2013 respecto da anualidade 2016 e con posterioridade ao 31 de decembro de 2014 respecto da anualidade 2017.
  2. Que a renda da unidade familiar, entendida como a suma da base impoñible xeral e da base impoñible do aforro, non supere os 45.000 € ou os 13.500 € per cápita. Para estes efectos terase en conta a declaración do IRPF do ano 2014 respecto da anualidade 2016 e do ano 2015 respecto da anualidade 2017.

2. Ademais, as peresoas beneficiarias teñen que cumprir os requisitos establecidos no artigo 10 da Lei 9/2007, do 13 de xuño de subvencións de Galicia.

A axuda consistirá nunha achega económica cuxa contía estará en función da renda per cápita da unidade familiar, para contribuir ao pagamento do importe de servizos de atención á infancia a domicilio.

As solicitudes de axuda poderán presentarse desde o día seguinte ao da publicación desta orde no Diario Oficial de Galicia ata, polo tando dende o 27 de agosto de 2016, o 30 de setembro de 2017.

Toda a información no enlace: http://www.xunta.gal/dog/Publicados/2016/20160826/AnuncioG0425-120816-0001_gl.html

 

A sección sindical da CIG na Consellaría de Medio Rural en Ourense esíxelle á Xefatura de Incendios que se respecten os horarios das brigadas municipais de extinción tras detectar abusos horarios provocados porordes do Servizo de Prevención e Defensa contra os Incendios Forestais (SPDCIF).

Dende a central explican que tras detectar varios casos de abusos horarios provocados polas ordes que o SPDCIF lles traslada a algunhas brigadas municipais “puxemos en coñecemento da Xefatura estas irregularidades”.

Sosteñen que a fragmentación nos medios de extinción, “a maiores das eivas que se producen no desenvolvemento dos traballos”, fai que convivan brigadas con condicións laborais que o SPDCIF, responsábel e mando único do dispositivo, descoñece ou non executa como debera.

As organización sindicais CIG, CCOO, CSI•F e UGT denuncian a situación de emerxencia que o goberno da Xunta levou ó Servizo Público de Defensa Contra Incendios Forestais (SPDCIF), co desmantelamento paulatino do SPDCIF a través das súas políticas de disgregación dunha parte do dispositivo e a privatización doutra.

A irresponsable fragmentación levada a cabo pola Consellería do Medio Ruraldo dispositivo de prevención e extinción de incendios forestais, a través dun complexo entramado de organismos, empresas e institucións, está prexudicando gravemente a eficiencia do que sempre foi un servizo público de contrastada eficacia coa única fin de servir a escuros intereses económicos e electoralistas.

Dende as OOSS asinantes queremos poñer en coñecemento da opinión pública que a precarización das condicións de traballo, a falta de medios, tanto materiais coma humanos, así como a inestabilidade laboral e profesional a que o goberno da Xunta quere condenar os profesionais do SPDCIF, pon en grave risco a capacidade do servizo nas tarefas de extinción e prevención de incendios e supón unha gravísima neglixencia por parte dos seus responsables.

Asemade, o incumprimento do Goberno do Partido Popular respecto ao seu compromiso público de recoñecemento da profesión de bombeiro forestal e a súa teima en manter de forma ilegal ós traballadores da extinción de incendios como “peóns forestais e da caza”, impide o acceso do colectivo ao recoñecemento de enfermidades profesionais propias do traballo desempeñado e o recoñecemento dos correspondentes dereitos legais a redución da idade de xubilación.

Por todo elo, vimos de convocar unha manifestación dos traballadores do Servizo Público de Prevención e Extinción de Incendios Forestais para o día 1 de Setembro de 2016 na PRAZA DO OBRADOIRO ás 11:00 horas. Asemade, e tras a ruptura do diálogo por parte da Administración, as catro OOSS vimos de presentar un escrito dirixido á Consellería de Facenda para que recapaciten e volvan a mesa de negociación, xa que, só a través do diálogo e a negociación pode acadarse unha solución satisfactoria para os graves problemas que afectan o SPDCIF.

Dende hai máis dunha semana varias unidades dos servizos de extinción de incendios, teñen que facer o seu traballo sen poder contar coa autobomba debido a que se detectaron fallos no sistema de freado da última remesa de vehículos entregados á Xunta de Galiza.

Nin o Presidente Feijoo nin a súa conselleira de Medio Rural, Ángeles Vázquez Mejuto, puxéronse en contacto cos representantes dos traballadores para explicar cal é o problema que non só afecta á eficacia para a defensa dos montes contra a vaga de lumes, senón que están a poñer en risco as vidas dos traballadores dos servizos de extinción de incendios (SPDCIF), comezando polos condutores das motobombas e continuando con todo o persoal que fai o seu traballo na extinción ao non contar co apoio destes vehículos.

Coas informacións que dispoñemos a día de hoxe, podemos constatar que en Ourense se procedeu a inmobilización de varias destas autobombas en varios distritos, así coma nos distritios de Deza-Tabeirós, O Condado-Paradanta e Caldas-O Salnés en Pontevedra. Nada sabemos do que ocorre noutros distritos.

Lamentablemente, Galiza acapara estes días os titulares nos medios de comunicación pola vaga de incendios forestais que asolan o noso País, a maioría deles provocados pola acción incendiaria de desalmados criminais que, non só están a destruir o noso patrimonio natural senón, tamén, a poñer en risco os bens materiais e, o que é peor, as vidas de moitas persoas.

Diante desta gravísima situación, as organizacións sindicais representativas dos profesionais do Servizo de Prevención e Defensa Contra os Incendios Forestais (Spdcif) da consellaría de Medio Rural, queremos resaltar o traballo de todos os traballadores e traballadoras que están a participar, ata a extenuación, nas labores de coordinación, dirección, vixilancia e extinción, tanto no propio Spdcif, como nas diferentes administracións, entes e empresas que forman parte do dispositivo de loita contra o lume nesta dura campaña.

Trala vaga de incendios de 2006, despois dos devastadores incendios das Fragas do Eume e Xurés no ano 2012, os de Oia e Carnota no 2013, o de Cualedro no 2015, dende as catro organizacións sindicais advertíramos aos responsábeis da Xunta de Galiza de que iso podería pasar se non se adoptaban as medidas necesarias.

Dado o voto negativo das catro organizacións sindicais na Comisión de Persoal do 9 de xullo ao Acordo dos bombeiros forestais e segunda actividade, ao Director Xeral da Función Pública non lle quedou outra que retirar a proposta que nos presentara en días pasados.

A CIG votou en contra dado que non se garante dacordo co recollido no Catálogo Nacional de Ocupacións, ó 5932 Bombeiro Forestal (Real Decreto 1591/2010 do 26 de Novembro), consecuentemente a condición de pleno dereito da categoría Bombeiro Forestal, condición que temos dereito ao seu recoñecemento en base as nosas funcións de prever, combater e extinguir os incendios de natureza forestal encomendadas no CNO 2011.

O voto en contra ao Acordo de Bombeiros Forestais por parte da CIG veu determinado pola non inclusión das nosas alegacións achegadas ao texto inicial. Por outra banda, aquelas formuladas pola propia Función Pública dende a presentación do borrador do acordo non teñen base como para seren consideradas en conta aos efectos de recoñecemento da nova denominación da categoría.

As alegacións da CIG estaban baseadas na modificación da denominación das categorías profesionais do SPDCIF, partindo de Bombeiro Forestal para Peón do SPDCIF, en base ao recollido no CNO 2011, conquerindo ademáis unha cualificación de especialista (grupo 8 de cotización á Seguridade Social), cualificación necesaria para ter acceso a formación precisa, en base ao reflectido no Real Decreto 1031/2011, do 15 de Xullo, polo que se complementa o Catálogo Nacional de Cualificacións Profesionais.

O goberno de Feijoo continúa avanzando na súa liña de desmantelar o Servizo de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais (SPDCIF). Tennos acostumados á súa falta de previsión e nula organización.

Xa desde o inicio do seu mandato Feijoo decidiu prescindir da prevención porque ten un custo elevado e non é un bo negocio para os seus amigos das empresas privadas. Van fiando a loita contra os incendios forestais á climatoloxía, sen facer prevención, desmantelando paso a paso o SPDCIF e regalándolle os contratos suculentos ás empresas amigas.

Durante anos o persoal das brigadas helitransportadas era persoal da Xunta, con experiencia e preparación para combater os incendios forestais na primeira liña de lume. A propia Xunta no artigo 3.19 do V Convenio (condicións especiais de traballo do persoal do Servizo de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais da Xunta de Galicia) comprométese ao mantemento das brigadas helitransportadas existentes e a posibilidade de novas creacións. Nos últimos anos a tendencia é facer a contratación mediante empresa privada, relegando as bases da Xunta á mínima expresión. Este ano, nun chanzo máis no desmantelamento do servizo, as brigadas helitransportadas que aumentaron en relación ao ano pasado tamén serán da empresa privada, na que non hai ningunha garantía da profesionalidade do persoal, contratado nunhas condicións de absoluta precariedade laboral, incluída a seguridade.

Logo da xuntanza que os sindicatos mantivemos o Mércores, 20 de Xullo con Función Pública e Medio Rural, onde lle botamos abaixo a argumentación que propuxeron para o NON recoñecemento da categoría de Bombeiro Forestal, argumentación que non tiña base xurídica ningunha, veñen de comunicarnos que o vindeiro Martes achegarán ás organizacións sindicais proposta de acordo para o recoñecemento da categoría de Bombeiro Forestal aos traballadores e traballadoras do SPDCIF – persoal laboral.

Dita proposta de acordo, recollerá asimesmo, en base ao dito por Función Pública, o establecemento da segunda actividade desligada da extinción directa dos incendios forestais.

O acordo en cuestión deberá pasar os trámites de aprobación da Mesa Xeral coma da Comisión de Persoal, antes da correspondente modificación da Relación de Postos de Traballo (RPT) da Conselleria do Medio Rural.

Unha vez que o acordo teña carácter definitivo dende a nosa organización sindical, CIG, faremos un resumo de todo o traballo desenvolvido perante as diferentes administracións e/ou departamentos cara a consecuención do recoñecemento da categoría de Bombeiro Forestal, recoñecemento que é obrigado cumprimento para a Xunta de Galicia dado que a lexislación vixente require tal recoñecemento aos traballadores e traballadoras forestais que desempeñan tarefas de prevención e extinción de incendios forestais.