Todas as novas

A EGAP vén de convocar un curso monográfico estruturado arredor dos seguintes contidos:

  • A Axenda 2030 para o desenvolvemento sustentable: antecedentes, obxectivos e metas.
  • Os 17 obxectivos para o desenvolvemento sustentable (ODS) como reto e oportunidade para as administracións públicas: implementación da Axenda 2030.
  • Alianzas e coordinación na Xunta de Galiza para conseguir a Axenda 2030: a Comisión Interdepartamental.
  • A Axenda 2030 en Galiza: diagnóstico do ámbito ambiental.
  • Cooperación local no mundo global: Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade.
  • O proceso de implementación da Axenda 2030 e os ODS nas universidades galegas a través da Rede galega de cooperación universitaria para o desenvolvemento (RGCUD).
  • A acción exterior no marco da Axenda 2030: o IV Plan director da cooperación galega.

Os expedientes son transportados por persoal de Tragsatec sen saber como son controlados, quen accede a eles ou que se fai cos datos.

A CIG vén de presentar denuncia contra a Dirección Xeral de Patrimonio, perante a Axencia de Protección de Datos, por externalizar a emisión de informes da Comisión de Patrimonio Histórico a través de encomendas de xestión con Tragsatec, traspasando a custodia e tramitación de expedientes sensibles a unha empresa externa sen ningún tipo de control, nin planificación de xestión dos datos contidos neses expedientes.

Entre outros datos, a central sindical sinala na súa denuncia planos de edificacións, contas bancarias, orzamentos de obra e todos os datos contidos en permisos de edificación e xestión urbanística. Datos que deben permanecer debidamente custodiados e tratados por persoal cualificado, polo que reclama a eliminación das encomendas de xestión e a creación das prazas necesarias para desenvolver os traballos de patrimonio cultural.

Encomenda a Tragsatec

Desde o ano 2018 a consellaría de Cultura e Turismo, a través da Dirección Xeral de Patrimonio, está a externalizar o traballo técnico do persoal arqueólogo e arquitecto a través de varias encomendas coa empresa Tragsatec. Os expedientes abandonan as instalacións da consellaría de Cultura e son transportados por persoal da empresa Tragsatec ás súas instalacións onde nin se sabe por quen son controlados, nin quen accede ou que fai cos datos.

A EGAP convoca un curso monográfico composto por 2 módulos diferenciados:

1. Dereito TIC: abrangue entre outros eidos, a protección de datos persoais, o comercio electrónico, a sinatura electrónica, a propiedade intelectual e os delictos tecnolóxicos.
2. Compliance: modelos internacionais de compliance, responsabilidade penal da persoa xurídica, aspectos procesuais do procedemento penal, a cultura do cumprimento normativo, prevención da corrupción etc.

Obxectivo: afondar no estudo do cumprimento legal (compliance) e do Dereito TIC tras a recente aprobación do seu marco normativo, tanto para España como para toda a UE.
Persoas destinatarias: o persoal empregado público, en situación de servizo activo ou asimilada, das AAPP de Galiza (autonómica, local e da xustiza), dos seus entes instrumentais, e das universidades galegas, que estea en posesión do título de doutoramento, licenciatura, diplomatura, grao, arquitectura, enxeñaría, arquitectura técnica ou enxeñaría técnica.
No caso de non cubrir a totalidade das prazas convocadas, ás vacantes que resulten poderán acceder os e as profesionais que estean en posesión das devanditas titulacións.
Lugar: EGAP, Compostela
Datas: 11, 13, 17 e 19 de xuño de 2019
Duración: 14 horas lectivas
Horario: das 16.00 ás 19.30 horas
Prazas: 50
Inscrición: dende as 08.00 h do 1 de xuño até as 23.55 h do 5 de xuño en https://egap.xunta.gal/matricula
Máis información e documentación requirida: DOG núm. 102 do 31 de maio de 2019

A Xunta, CCOO e UGT asinaron unha carreira profesional suxeita a provisión de fondos adicionais, crearon un complemento sen garantía orzamentaria.

Puidemos ler o fin de semana do 1 de xullo en varios medios de comunicación a existencia de controversia entre o Goberno do Estado e a Xunta de Galiza e que afectaría á carreira profesional, os incrementos salariais e outros aspectos do Acordo de concertación asinado por CCOO, UGT e Xunta (DOG do 28/01/2019).

O Boletín Oficial do Estado (BOE) do venres 31 de maio publica dúas resolucións polas que anuncian o comezo de negociacións para resolver as discrepancias entre Estado e Comunidade Autónoma de Galiza por certos artigos da Lei de orzamentos e a Lei de medidas fiscais e administrativas de Galiza para o ano 2019 relacionados co Acordo de concertación e a carreira profesional. De ter razón o goberno do Estado, podería ser anulado o complemento de carreira.

Nin é unha broma pesada nin un acto de contrición; é ter a cara máis dura que o cemento.

CCOO difunde un folleto onde solicita a ampliación e mellora do Acordo de concertación social baixo as seguintes premisas:

  • Que se modifique o acordo de carreira profesional para que entren “...aqueloutros empregados públicos que non posúan a condición de funcionarios de carreira...”
  • Que se unifique o período de carencia para cobrar os graos I e II de todos os subgrupos en 2 anos para o grao I e 3 para o II.
  • Que se negocien aspectos como o Fondo de Acción Social, a recuperación do artigo 19 do Convenio Colectivo, etc.

E isto o dín como se o Acordo de concertación social e o da carreira profesional os deixara caer o Espírito Santo na Administración da Xunta, ou como si estivese escrito nas Táboas da Lei. En definitiva como se neses acordos non houbese intervención humana e a carreira profesional chegase por intervención divina.

Pois non. A exclusión do persoal interino, temporal e indefinido e que os períodos de carencia fosen aumentados para o persoal dos subgrupos A1 e A2, é obra da vontade humana. É obra de CCOO, UGT e a Xunta de Galiza.

Foron precisamente estes elementos uns dos que a CIG denunciou como inxustos durante todo o proceso negociador e os que nos levaron a recorrer eses acordos. E foi a recuperación do FAS e a recuperación do artigo 19 do Convenio Colectivo uns dos aspectos que se negaron a introducir na negociación. 

CCOO quixo excluir a ese persoal e quixo que os subgrupos A1 e A2 tardaran máis en cobrar o 100% da carreira. Así o escribiron con cicel no acordo, así o aprobaron na Comisión de Persoal e así o asinaron.

Querer facer penitencia agora que a CIG o ten recorrido no TSXG non é máis que o éxodo dunha traxedia grega onde o heroe da conta dos seus erros e mezquindades.

E como en case todas as traxedias, o remate é a morte, neste caso sindical, dos corifeos da Xunta. A Nemesis caerá sobre eles.

Dende sempre, o SMAC de Vigo tivo unha importante carga de traballo motivado, esencialmente, por ser unha cidade de marcado carácter industrial. Esta condición provocou unha constante reestruturación dos distintos sectores produtivos: o naval, o metal, a construción, o automóbil, o comercio ... De aí a importancia da mediación administrativa prevía a xudicial.

Neste sentido, a carga de traballo do SMAC de Vigo, computada en número de expedientes, duplica amplamente a dos SMACs de Santiago, Ferrol, Lugo e Ourense, sendo lixeiramente inferior ao do SMAC de A Coruña.

Pola contra, a dotación de persoal do SMAC de Vigo nestes intres é exclusivamente de un letrado, carecendo de persoal administrativo de conciliacións, fronte ao persoal do SMAC de A Coruña con tres letrados e cinco de administración, ao de Santiago con dous e un respectivamente, Ferrol con un e dous, Lugo con tres e dous, e Ourense con dous e tres. Esta esperpéntica situación de Vigo non é moito peor que o SMAC de Pontevedra, que con un numero de expedientes parello ao Ourense, conta con unha letrada e unha persoa con funcións administrativas a tempo parcial.

Como se da transmisión dun título nobiliario se tratase, consumouse a herdanza do posto de xefa de sección de colocación na xefatura territorial de emprego en Vigo, arredor dun mes despois da xubilación da anterior ocupante, nai da actual inquilina do posto en comisión de servizo.

Diante do xefe territorial en Vigo da Consellería de Economía, actuando de ilustre rexistrador notarial, co amparo do xefe do servizo de orientación e promoción laboral, foi aceptado o legado da anterior titular da xefatura de sección de colocación na persoa da filla desta, tamén funcionaria de Administración xeral, nivel 14, e con destino definitivo en Pontevedra.

O legado aceptado é a culminación dunha carreira chea de premios que, sen desmerecer as súas capacidades profesionais (non maiores a doutras funcionarias), non poden ser referendadas pola xefatura territorial que ten que velar non só pola profesionalidade do persoal funcionario ao que se lle conceda unha comisión de servizo, senón tamén polos principios da ética e da equidade.

O proceder para o outorgamento desta herdanza lémbranos o seguido pola familia Baltar na deputación de Ourense, con “presuntas” utilizacións de postos para beneficio político e premio a funcionarios/as en virtude da familia de orixe.

A funcionaria que aceptou o legado accedeu á Administración da Xunta de Galiza hai pouco máis de dez anos, tomou pose definitiva en Compostela. Hai seis anos obtivo un posto de nivel 14 en Pontevedra. E dende entón, foi premiada con continuas comisións de servizo en Vigo. Así:
- Administradora, nivel 20, do Centro de Formación Integrada de Coia.
- Coordinadora de Área na Oficina de Emprego de Navia.
- Postos base nivel 14 tanto nas oficinas de emprego e no servizo de orientación.

Dende a CIG esiximos a revogación desta comisión de servizo, de xeito que permita recuperar a credibilidade da xefatura territorial.

A non convocatoria do concurso xeral de traslados non pode ser, como así o é, a razón para conceder comisións de servizo en virtude do parentesco ou afinidades, incumprindo os principios obxectivos de igualdade, mérito, capacidade e libre concorrencia.

O mal camiño

A Axencia de Turismo de Galicia intenta modificar as condicións de traballo dos empregados públicos saltándose a lei.

Estes días o persoal de das oficinas de turismo dependentes da Axencia de Turismo recibiron un suposto "Acordo" que se converteu posteriormente nunhas "instrucións" en materia de vacacións do persoal de oficinas de turismo. Este acordo é coma os pokemon, vai evolucionando co paso do tempo e cambiando de nome... “acordo”... “instrucións” e finalmente “instrucións singulares”.

A Xunta de Persoal de Pontevedra ten coñecemento de que as dependencias do Servizo Territorial do FOGGA, e do Servizo de Consumo (IGCC), actualmente na rúa Paseo de Cervantes de Pontevedra, van ser trasladadas ao Edificio Administrativo da Xunta en Campolongo, Pontevedra.

Estes movementos das instalacións de FOGGA e IGCC estarían a ser executadas sen ningún tipo do notificación, información ou audiencia á Xunta de Persoal, polo que este órgano de representación do persoal funcionario da Xunta na Provincia de Pontevedra ven de dirixir escrito ás respectivas xefaturas territoriais instándolles a que no caso de que efectivamente se estea a estudar o traslado das citadas dependencias, procedan a trasladar a información necesaria á Xunta de Persoal e exercer así as súas competencias.

O Estatuto Básico do Empregado Público, establece no seu artigo 40.1. b) que as xuntas de persoal terán as seguintes funcións nos seus respectivos ámbitos: b) Emitir informe, por solicitude da Administración pública correspondente, sobre o traslado total ou parcial das instalacións e a implantación ou revisión dos seus sistemas de organización e métodos de traballo. Do mesmo xeito, esta atribución das xuntas de persoal, é recollida literalmente no artigo 157.1.b) da Lei do emprego público de Galicia.

O venres 24 de maio tivemos reunión ordinaria do Comité de Seguridade e Saúde Laboral de Servizos Centrais. Non se puido realizar por falta de quorum.

Tiñamos que tratar unha ampla orde do día, con temas de importancia como a avaliación de riscos de sete centros de traballo de servizos centrais, as medidas de emerxencia planificadas e actuacións de prevención para este ano.

A reunión non se puido levar a cabo por non estar ninguén do CSIF e, sendo un comité paritario, non houbo quorum. Non é a primeira vez que pasa que falten todas as persoas representantes do CSIF e teñamos que adiar a reunión. Hai que ter en conta que o mínimo que tiñamos que estar pola parte sindical son cinco representantes do persoal traballador. Estabamos un de cada sindicato, e outro máis de camiño, pero do CSIF, que ten tres representantes neste comité, non estaba nin se lle esperaba a ninguén. Nin avisaron que non asistirían.