Lugo

O mércores 27 de xuño estamos convocados á Mesa Xeral e á Comisión de Persoal para tratar os seguintes asuntos:

En cada unha das ligazóns anteriores tes a documentación, agás para a RPT de Política Social (agardamos a que envíen a documentación). E por se queres dicirnos algo, podes contactar coa CIG.

1. A petición das organizacións sindicais, acoden representantes da Mutua Gallega ao CSSL Intercentros, para que nos aclararen os seus criterios na consideración de accidente in itinere e accidente laboral, para os empregados públicos da Xunta de Galiza.

A espera dun informe máis polo miudo onde se definan mellor as cuestións, a exposición da mutua confírmanos unha certa arbitrariedade, e que os casos son analizados individualmente, de xeito que o dictame pode ser diferente en casos semellantes; de todas formas tentamos forzar aclaracións na mesa das que destacamos varias situacións:

  • Persoal con flexibilidade horaria onde a hora de “ida ao traballo non esta definida previamente”, hai que buscar a carga da proba no caso de accidente. Dende as organizacions sindicais solicitamos ampliar o horario laboral ao recollido na orde de flexibilidade.
  • Teletraballo, aquí a cuestión é mais complicada, a carga da proba é mais difícil e, ao estar no domicilio, poden considerarse accidentes domesticos xa que para a MUTUA non son lugares de traballo.
  • Ausencia do traballo con permiso (acompañar a un fillo ao medico, obriga legal...), estes desprazamentos (ida e volta) non teñen consideración de accidente in itinere.
  • Asistencia a exames ou cursos da EGAP, ASGAP, xornadas formativas relacionadas co traballo e en centros da administración, para a MUTUA non esta demasiado claro e presentan dúbidas. Porén dende a CIG cremos que debera ser accidente laboral si é dentro do horario de traballo porque non se interrunpe a actividade laboral. No caso de que esta formacion sexa fora do horario laboral poden darse varios casos:
    • Formacion en materia prevención de riscos laborais, sempre se considera accidente laboral e os seus desplazamentos son a. in itinere porque ven reflectido na normativa.
    • Cursos ou xornadas obrigatorias son traballo polo que a cobertura e total no caso de accidente in itinere ou accidente de traballo (debemos ter constancia desa obrigatoriedade).
    • Formacion voluntaria aínda que sexa relacionada coa adquisicion de competencias profesionais non a consideran dende a MUTUA en ningun caso accidente e ata a comparan con cursos de macramé.
  • Recoñecemento medico da mutua ou desprazamento por mandato empresarial sempre é un accidente laboral.

Informa o Director Xeral de Función Pública (19/06/2018), que a convocatoria do concurso de traslados de corpos xerais será en setembro (polo que supoñemos que en xullo retomaremos e remataremos a negociación), xunto co de veterinarios, e de seguido (este ano) iría o resto da administración especial. A convocatoria de persoal laboral seguen pendente do cambio de categoría; non pon data.

A semana que ven remitirán unha nova proposta de criterios xerais para os concursos. Conterá unha transitoria sobre a aplicación da caducidade da formación ata o 1 de xaneiro do 2020 (lembrar que partiamos dunha caducidade de dous anos e na última Función Pública xa aceptaba 10 anos. Mantemos a nosa defensa de que non caduquen e en xeral estaremos atentos ao que nos presenten.

Consecuencia do concurso de corpos xerais teñen intención de prorrogarán as comisións de servizo que caduquen. A CIG manifesta que eso pode ser fraudulento pois podemos falar de prorrogar as comisións durante un ano. O DXFP afirma confiar en que a resolución do concurso sexa moito máis áxil, atrevéndose a poñer como datas de resolución finais do 2018 ou comezos do 2019. Veremos.

O concurso das escalas sanitarias irá á seguinte Comisión de Persoal tras pasar, por segunda vez, por Mesa Xeral, tras un vergoñento retraso de máis de catro anos segundo o pacto asinado entre Sindicatos e Administración.

Non é algo descoñecido na Administración Autonómica que o tempo que media entre concursos de traslados se midan en décadas para moitas escalas de persoal funcionario e todo o persoal laboral. Tampouco nos é descoñecido que as persoas responsábeis da política de persoal da Administración incumpran sistemáticamente a súa palabra en canto a prazos. A película do concurso de traslados do persoal funcionario das escalas sanitarias é un caso moi bo para ver estes problemas.

O asunto nace no ano 2013 cando Sanidade decide pechar os laboratorios de saúde pública de Coruña, Ourense e Pontevedra, centralizando toda a actividade en Lugo. Despois de diversas xuntanzas, tensións, concentracións.., en decembro dese ano (2013) sindicatos e Administración chegamos a un pacto sobre o persoal dos laboratorios. O pacto incluía a convocatoria dun concurso de traslados no prazo de 6 meses. Así que antes do verán (do 2014) tería que estar convocado o concurso.

  • O Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, a Xunta de Galiza e o INSS discriminan ás mulleres que estiveron en suspensión por maternidade no ano 2017.
  • A data de hoxe as traballadoras do Consorcio que tiveron un/ha fillo/a no 2017 non se beneficiaron do incremento da base de cotización como consecuencia do Acordo asinado entre Xunta e sindicatos para a Integración, no que se lles recoñecía, por fin, o pago de trienios con efectos económicos de xaneiro de 2017.

A pesar de ser avisados en diversas ocasións pola CIG de que se tivera en conta a situación do persoal en suspensión por risco durante o embarazo e por maternidade sempre se nos manifestaba que era unha cuestión que tiña que resolver a Seguridade Social. Pedímoslle que comunicaran de oficio a modificación das bases de cotización ao INSS destas máis de 50 mulleres pero non se fixo, polo que tiveron que solicitar de forma individual as súas bases de cotización e reclamarlle a Seguridade Social. As primeiras respostas chegaron estes días no sentido de non estimar a súa petición porque “ a retroactividade non pode exceder de 3 meses”.

Dende a CIG xa advertíamos no CIG-Informa sobre a reunión con Función Pública que para que queríamos inimigos si tiñamos amigos como CC.OO e UGT, máis preocupados de defender a empresa que as/aos compañeiras/os.

O despropósito absoluto ocorreu o día 5 de xuño de 2018, cando a CIG pregunta a presidencia de Intercentros (CC.OO) porqué non se incluíu na orde do día a celebración de asembleas, SOLICITADAS POLO PERSOAL QUE DEMANDA QUE ESTÁ A FACER O COMITÉ INTERCENTROS, para explicar a xuntanza con FP. A resposta de CC.OO é que como non hai acordo entre as diferentes OO.SS non se inclúe (nun acto dictatorial absoluto, si no estoy de acuerdo no juego) co apoio de UGT.

O día 12 de xuño, logo de que a CIG esixira un intercentros extraordinario, lévase a pleno a proposta de facer asembleas para explicarlle a postura de FP as e aos traballadores e, outra vez, os sindicatos do réxime (CC.OO, UGT) néganse a facelas, esta vez coa escusa de que non hai nada que informar.

Seis meses despois da proposta da CIG para o persoal laboral, os sindicatos CCOO e UGT súbense ao carro reivindicativo. Benvidos.

Ante a pasividade do resto de sindicatos, en decembro de 2017 a CIG solicitou a Función Pública a apertura inmediata dunha mesa de negociación co fin de dar cumprida resposta ás lexítimas reivindicacións do persoal laboral da Xunta de Galiza. En tanto non se recuperasen todos os dereitos roubados coa castración do V Convenio, esa solicitude de negociación ía acompañada dunha proposta de acordo para o persoal laboral que contemplaba os seguintes puntos:

DESCANSO SEMANAL: 60 horas ininterrumpidas (48 horas de descanso + 12 horas entre xornadas)

FINS DE SEMANA E FESTIVOS: Garantía de que se librarán de xeito efectivo a metade das fins de semana e dos festivos en cómputo anual.

COMPENSACIÓN POR TRABALLO EN FIN DE SEMANA: 16 días hábiles de libre disposición.

DÍAS DE ASUNTOS PROPIOS: Garántese o goze dos mesmos días de asuntos particulares que o persoal funcionario e laboral que traballa en oficinas administrativas.

COMPLEMENTO DE ESPECIAL DEDICACIÓN: Este complemento debe ser incrementado en 150 €/mes, cantidade que equipararía o que cobra o persoal laboral que traballa as 24 horas do día os 365 días do ano co que cobra o persoal funcionario que ten unhas condicións semellantes (aínda que en ningún caso tan gravosas).

Na CIG alegrámonos de que agora, seis meses despois da nosa proposta, UGT e CCOO amosen un repentino interés por negociar, polo que dámoslle a benvida á loita polo recuperación dos dereitos roubados ao persoal laboral. Como din nos madriles, "nunca es tarde si la dicha es buena".

Axentes ambientais e forestais de toda Galiza manifestáronse este xoves en Santiago de Compostela para reclamar un acordo que regule as súas condicións laborais fronte ás pretensións de Función Pública de incrementarlles aínda máis a xornada excesiva que xa realizan. A marcha partiu dende a Consellaría de Medio Ambiente ao berro de "axente forestal, dignidade laboral" e rematou diante do edificio administrativo de San Caetano. Alí, os e as empregadas sumaron a súa loita a das traballadoras do servizo de limpeza da Xunta que están desenvolvendo unha batalla pola igualdade salarial e contra a sobrecarga de traballo.

Traballadores e traballadoras de ambos colectivos recoñecéronse na súas loitas e acabaron reclamando ao unísono unhas condicións de traballo dignas baixo a consigna "a igual traballo, igual salario" ou "dignidade laboral". A precariedade é unha das consecuencias máis inmediatas das reformas antiobreiras aplicadas nestes últimos anos, agravada polos recortes nos servizos públicos e a parálise na negociación colectiva que, do mesmo xeito que a patronal, a administración tamén ten secuestrada. Razóns todas estas polas que a CIG ten convocada folga xeral do vindeiro 19 de xuño.

 

As consellerías de Medio Rural xunto coa de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio e a Dirección Xeral de Función Pública presentaron unha reordenación das condicións de traballo abusiva, nas que, polo interese no aumento do alto risco de incendios, pretenden incrementar as gardas nun 50%, pasando inadmisiblemente o computo horario anual a máis de 2200h. Sen a reducción horaria das gardas de 12 horas nunhas condicións durisimas de traballo, a falla de compensación en tempo, a ridícula suba de apenas 3 euros por garda (o aumento non seria admisible nin por 100 que quede claro).

Por outra banda, dende a CIG vimos anos reclamando a suba dos niveis mínimos, o recoñecemento das enfermedades profesionais, os coeficientes redutores que permitan a xubilación anticipada e a equiparación do complemento específico a outras escalas de funcionarios semellantes da administraión autonómica, ademais se necesita un plano formativo para o traballo na interface e nos lumes de quinta e sexta xerazón uque é por desgraza a actualidade.

Varias compañeir@s delegadas da CIG, tanto bombeir@s como axentes, asistiron este sábado en Madrid a esta histórica manifestación na loita por unha imprescindíbel e xusta mellora xeral nos servizos de extinción de incendios de todo o estado.

A manifestación convocada en principio pola PASBF- Plataforma asociativa de sindicatos de bombeiros forestais- da cal a CIG é organización colaboradora, a que posteriormente se foron sumando os principais sindicatos do estado, celebrouse polas rúas de Madrid nun ambiente reivindicativo á vez que festivo, xuntando por primeira vez na historia da profesión a colectivos de todo o estado baixo unha principal reivindicación de recoñecemento profesional logo do veto exercido polo Partido Popular e Ciudadanos ao proxecto de lei para acadar un estatuto básico de bombeir@ forestal.