Tras dous anos agardando pola creación das listas de escalas de persoal funcionario do Servizo de Prevención e Incendios Forestais (SPIF), fixeron unha apertura extraordinaria destas listas en xaneiro, seica pola urxencia, pero as probas non as fixeron ata a semana pasada, en plena campaña de alto risco.

Na proba visual, realizada na EGAP o 23 de xullo, houbo unha descoordinación tal que provocou atrasos nas mesmas de ata tres horas e media, e incluso que aspirantes marcharan sen ter feito a proba. Xa avisaramos de que o plan non era o correcto pero a Consellería só fixo caso a medias. Este foi o desenlace dun caos xa anunciado:

1. As présas na convocatoria. As persoas aspirantes foron avisadas 7 días antes da proba, sen definir prazo e forma de presentar alegacións.
2. Comunicamos que había erros. Ao detectar erros na listaxe (persoas exentas que foran convocadas) e comprobar que convocaban a máis de 1.000 persoas ás 9:00 da mañá, fixemos unha solicitude para que arranxaran iso (así como tamén solicitamos un xustificante de apto/non apto para as persoas que realizaran a proba, tanto a visual como a física).
3. Modificación. Modifican a lista e poñen tres tramos horarios (escasos para mil persoas), pero non publican ningún tipo de aviso na páxina sobre a modificación, co que persoas aspirantes convocadas ás 12 chegaron ás 9 da mañá por descoñecer o cambio a tramos.
4. Seguimos insistindo. Avisamos de que tres tramos non chegan, esta vez sen éxito na nosa solicitude. O único que conseguimos é a maneira de alegar ás listas das probas.
5. Chega o día. Cunha media de máis de 300 persoas nun corredor, sen exposición de listas nas portas, con só dúas máquinas traballando, sen control de acceso por hora nin por apelido… o lío estaba montado.
6. Queixas. Tralas queixas a viva voz das persoas aspirantes, ás 10:00 h comezaron a usar as listas, por hora e inicial de apelido. Isto non impediu un atraso dunha hora sobre o seguinte tramo.
7. Máis lío. Comezan a chamar pola mesma inicial dende varias portas, polo que ninguén sabía cara onde tiña que ir. As persoas ían dun lado a outro para non perder opción a entrar (ata o final da mañá non comezaron a chamar por apelidos). Máis de 300 persoas nun corredor, en pleno mes de xullo, sen aire acondicionado nin corrente de aire, sen onde sentar. As persoas responsables solicitan reforzo pero só conseguen unha máquina máis sobre ás 12 da mañá (cousa que se iguala cando ás 15 se retira un equipo avaliador). A última persoa convocada entrou cun atraso de 3,5 horas, e tardou aínda unha hora máis en saír.
8. Resultado. Caos organizativo que fixo que os/as aspirantes sufriran unha proba con grande estrés, cansazo, descoñecemento de cando ían acabar, e o que é peor houbo quen marchou por non poder quedar máis tempo “a espera” (na privada con sorte só conseguen unhas horas para asistir).
   
   

O único “positivo” a salientar é que pediron o reforzo ao verse sobrepasados (que aínda así non solucionou o problema) e que priorizaron persoas xestantes ou con impedimentos físicos que non estaban en condicións de permanecer de pé tanto tempo (ademais de a quen armaba bulla para que non lle alborotara o galiñeiro). 

A Consellería ten que asumir que o persoal aspirante non somos números, senón persoas. Que non bote contas de canto pode aforrar "apertándonos” a todos e todas nun día por non gastar máis cartos nas probas, e que teña en conta os nosos avisos para non “montala” a próxima vez.