Novas por contido

A proposta, aceptada por CCOO e UGT, e rexeitada pola CIG, ELA e CSIF, non compensa sequera a perda do poder adquisitivo que xa temos consolidada en 2022, de preto do 10%, a un trimestre de rematar o ano

A suba acordada para os anos 2022, 2023 e 2024 non chega a compensar a inflación de prezos que xa temos neste ano 2022. Neste sentido, hai que ter en conta que en setembro o IPC interanual situouse nun 9%, mais que estivo por riba do 10% boa parte do ano.

Goberno, CCOO e UGT están a propoñer para o actual ano 2022 un incremento do 3,5%, que en realidade inclúe o 2% que xa está aplicado dende xaneiro e ao que lle sumarían un pago único do 1,5% en decembro. Xa que logo, o persoal ao servizo das administracións públicas perdemos como mínimo un 5,5% de poder adquisitivo só no ano 2022.

Para 2023 o incremento sería do 2,5%, ao que se lle podería sumar un 0,5% máis en outubro en función do IPC harmonizado 2022-23 (se suma máis do 6%), e outro 0,5% se o PIB nominal do 23 supera a previsión do Goberno.

E para 2024 a suba salarial sería do 2% coa posibilidade de sumar outro 0,5% se o IPC 2022-2024 harmonizado supera o incremento salarial previsto.

Poñéndonos no mellor dos casos, no 2022 xa perdemos como mínimo un 5,5%, e en tres anos, tendo en conta a evolución do IPC do 2022 a 2024 en total podemos ir a un 10% de perda do noso poder de compra. A esto hai que sumar o que levamos perdido en anos pasados. Esto é o que asinan CCOO e UGT co Goberno do Estado e que venden como un logro.

Diante desta situación, a CIG convoca unha concentración para o día 14 diante da sede da Delegación do Goberno na Coruña na defensa dos dereitos das persoas empregadas públicas e da medida de baterías ante a carestía da vida que xa ten presentado ante o Goberno.

En novembro do 2021 denunciamos a pretensión do director xeral de Xustiza de realizar convenios de colaboración cos colexios profesionais de psicoloxía e de traballo social de Galiza para a elaboración dos informes dos ámbitos penal e da familia.

A CIG rexeitou enerxicamente esta externalización, e apostamos decididamente polo incremento de equipos técnicos psicosociais que dean resposta ao incremento de informes nos procesos que afectan ás persoas máis vulnerábeis, como poden ser: as valoracións de vítimas de violencia machista, separacións, divorcios..; informes preceptivos para a asistencia técnica aos tribunais, da fiscalía e do xulgado.

Despois destas denuncias, o director xeral, en sede parlamentar, recoñeceu un “atraso puntual” e ofreceu o reforzo de equipos, contratación de interinidades, horas extras, etc. Ata o día de hoxe, non houbo nin incremento de equipos nin contratación de persoal e si ofreceu o desenvolvemento de horas extras.

Na apertura do ano xudicial, o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, diante do director xeral de Xustiza, reclamou o incremento de equipos técnicos por considerar que o atraso acumulado na emisión de informes así como as novas esixencias lexislativas non son situacións coiunturais, senón que se trata dunha necesidade estrutural que non pode resolverse con convenios de colaboración e si coa creación de novos equipos nas distintas subdireccións do IMELGA. Ao mesmo tempo, os colexios profesionais da abogacía e procuradores de Pontevedra tamén denunciaron estes atrasos e pediron máis equipos.

Os equipos psicosociais da subdirección do Imelga de Santiago e de Pontevedra acumulan atrasos que van para os dous anos, tanto na emisión de informes para o xulgado de familia como para o do penal. Na subdirección do Imelga de Lugo, os atrasos son considerables no que atinxe ao de instrución e instancia; e aceptables para o penal. Nas subdireccións de Ferrol, Vigo e Ourense estes atrasos poden considerarse aceptables.

Xa está ben de promesas valeiras de contido, de convenios imposibles e da desprotección das persoas máis necesitadas

A CIG exixe ao director xeral de Xustiza unha inmediata actuación que só pasa pola creación de novos equipos psicosociais, estables e profesionais, que resolvan os atrasos acumulados nas distintas subdireccións e as novas necesidades lexislativas; inxente aumento de probas preconstituídas e asistencia á declaración de menores e vítimas vulnerábeis que se incrementou coa nova Lei orgánica de protección integral da infancia e da adolescencia contra a violencia (Lei “Rhodes”)

Demandamos aos grupos do Congreso que condicionen a isto o seu apoio aos orzamentos

Os sindicatos CIG, ELA, LAB e Intersindical comparecimos en rolda de prensa ás portas do Congreso dos Deputados e Deputadas para informar das reunións celebradas cos distintos grupos políticos aos que solicitamos que condicionen o seu apoio aos próximos orzamentos á aprobación do dereito á xubilación do persoal da Sanidade e dos sectores sociosanitarios aos 60 anos, tanto no sistema público como no privado.

Ademais, coincidindo con esta comparecencia delegados e delegadas da CIG dos distintos sectores atinxidos concentrabámonos diante do edificio administrativo da Xunta de Galiza, en Compostela, para sumarnos á exixencia que as organizacións sindicais vascas, catalá e galega presentamos en Madrid.

Por parte da CIG participaron nas xuntanzas a responsábel do sector Autonómico da CIG-Administración, Zeltia Burgos, a secretaria nacional de CIG-Servizos, Tránsito Fernández e o secretario nacional de CIG-Saúde, Manuel G. Moreira.

A demanda de CIG, ELA, LAB e a Intersindical Catalá, concrétase na petición ao goberno de que respecte, de maneira inmediata, o dereito das e os profesionais da sanidade e dos sectores sociosanitarios, do ámbito público e privado, a xubilarse aos 63 anos, sempre que teñan cotizado o tempo esixido, e que negocie os cambios legais necesarios para conseguir a xubilación ordinaria aos 60 anos durante esta lexislatura.

Neste sentido, demandamos dos partidos políticos con representación en Madrid que, prioricen este asunto e que, mostrando o seu claro compromiso con este persoal esencial para a sociedade, para a aprobación dos próximos orzamentos, condicionen os seus votos á aprobación deste dereito.

Así mesmo, exiximos aos Gobernos e diferentes Administracións de Galiza, Euskal Herria e Catalunya, que articulen mecanismos para facilitar a xubilación anticipada deste persoal ou recuperen aqueles que foron recortados nos últimos anos como son as primas de xubilación anticipada.

Nese sentido, na comparecencia, lembramos que a actual lexislación, en materia de Seguridade Social, recoñece o dereito á xubilación anticipada ás persoas traballadoras incluídas en calquera dos réximes da Seguridade Social aos 63 anos, sempre que teñan cotizados entre 38 e 44 anos e 6 meses e que a idade sexa inferior en dous anos, como máximo, á idade esixida que resulte de aplicación en cada caso.

Sen penalizacións

Pero a articulación dese dereito, implica a aplicación de porcentaxes de redución á contía da pensión que poden alcanzar ata o 21% e que non é recuperable ao cumprir os 65 anos. A Lei 40/2007, do 4 de decembro, de medidas en materia de Seguridade Social, prevé que a idade mínima de 65 anos póidase rebaixar por Real Decreto para grupos ou actividades profesionais, categorías e especialidades cuxo traballo sexa de natureza penosa, tóxica ou perigosa. Tamén se terán en conta os efectos do traballo en quendas (penosidade por traballar en quendas de noite) e o esforzo físico para o desenvolvemento do traballo que se realiza.

Por iso reclamamos a aplicación da Lei 40/2007 para o dereito á xubilación aos 63 anos, sen penalización, este ano, para o persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios, incluídas en calquera dos réximes do sistema da Seguridade Social.

O que demandamos é que o persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios que teña os períodos de cotización recollidos na norma, e cumpra o requisito de cotización, póidase xubilar sen as penalizacións que marca a actual lexislación. E que ademais perciba o complemento de xénero.

Esta medida só precisa da aprobación dun Real Decreto en base á Lei 40/2007 polo que as Organizacións sindicais CIG, ELA, LAB e a Intersindical Catalá solicitaremos reunirnos coas organizacións políticas presentes no parlamento español para solicitar os apoios necesarios para a súa aprobación. “Á vista da actual aritmética parlamentaria, os seus votos son decisivos e é por iso que, de cara á aprobación dos próximos orzamentos, esiximos que prioricen este tema”.

Tamén instamos ao goberno a recoñecer, durante esta lexislatura, o dereito á xubilación aos 60 anos do persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios, do ámbito público e privado, e a que non se vincule este dereito á planificación dos cadros de persoal actuais ou futuros, que dependen de decisións políticas que non poden, en ningún caso, vulnerar os dereitos do persoal.

Cadros de persoal avellentados

Lembramos que “estamos diante de cadros de persoal cunha media de idade moi alta (máis de 50 anos) e cunhas condicións penosas no desempeño. Condicións que, como consecuencia das políticas de recortes, privatización e desmantelamento dos servizos públicos aplicadas os últimos anos, fan imprescindible a articulación deste dereito”.

Denunciamos que a situación actual de falta de profesionais na sanidade e nos sectores sociosanitarios “é consecuencia da planificación sanitaria realizada durante os últimos 10 anos”. Unha planificación baseada en “recortar persoal, suprimir postos de traballo e adelgazar e privatizar os servizos públicos, poñendo en cuestión o dereito da sociedade a unha prestación de calidade”.

Por iso CIG, ELA, LAB e a Intersindical catalá instamos tamén a que durante esta Lexislatura se abra un proceso negociador para a modificación da Lei 40/2007, para que o persoal comprendido neste ámbito de aplicación poida acceder á xubilación cando cumpra os 60 anos, e teña 35 anos cotizados.

A CIG gañou a demanda contra a disposición da Orde de confección de nóminas que obriga a devolver as contías da carreira profesional se ao final decides non funcionarizarte. E, aínda que gañamos xudicialmente e se elimina esa obriga de funcionarización ademais de ampliar o dereito do cobro a todo o persoal independentemente do seu réxime xurídico, agora as Consellerías obvian a sentenza e tiran para adiante coa retirada da carreira e a notificación da devolución do percibido.

Unha actuación de dubidosa legalidade

Resulta incrible esta actuación, porque aínda que a Xunta, recorreu o fallo no Tribunal Supremo, ao menos por precaución e por sentido común non deberan meterse nun novo fregado quitando a pasta da carreira. Que vai pasar se perde o recurso no Supremo como os outros dous da carreira profesional que xa perdeu? Pois igual terá que restituír o diñeiro con danos e prexuízos ademais de intereses.

Entón que sentido ten todo isto? Por que a Xunta actúa así?

Se a funcionarización é voluntaria que non nos chantaxeen. Abonda con que negocien un Acordo marco que traslade os dereitos do V Convenio e que puxen pola xubilación parcial anticipada, subscribindo un acordo que o permita.

E si aínda así non queremos funcionarizarnos pois non pasa nada, aí nos quedamos. Eso si, con carreira que para algo nos esforzamos e gañamos a praza nun proceso selectivo.

Igual que bloquearon a posta en marcha do grao II hai dous anos

Despois de termos unha xuntanza sobre os novos borradores de carreira profesional (cos eufemismos de chamarlle “carreira administrativa” para o persoal funcionario e “complemento de desempeño do posto” para o persoal laboral) todos se congratulan de que se pon en marcha unha carreira e que é universal. Recoñecen entón que a outra non o era?

O que pretenden con este novo modelo de carreira é AFORRARLLE Á XUNTA TER QUE PAGAR entre 1 e 3 anos ás persoas empregadas públicas, en concreto:

• 1 ano do grao II ás persoas funcionarias de carreira dos subgrupos C1, C2, AP e laborais fixos dos grupos  III, IV e V.
• 3 anos do grao I ás persoas funcionarias interinas e laborais temporais de todos os subgrupos.

Para tratar de disfrazar o seu recorte de dereitos e que perderon todas as sentenzas tratan de contarnos trolas para xustificar o ben que o fixeron, “parón xudicial”, “anulación”, ou ben confesar sen pudor na exposición de motivos do novo acordo que se confundiron, que o que acordaron non era o desenvolvemento da carreira profesional recollida no EBEP e na LEPG, senón unha “carreira administrativa”.

“Vamos con ello, pero es demasiado burdo”
Antonio García Ferreras

Por que non cobramos o grao II da carreira?

Segundo os seus panfletos “polo parón xudicial”. A realidade é porque Función Pública, coa complicidade de CCOO e UGT NON QUIXERON poñer en marcha a orde que regula o grao II, pois NON HABÍA NADA QUE LLO IMPEDIRA.

O grao II tiña que poñerse en marcha no segundo semestre de 2020 e ter efectos do 1 de xaneiro de 2021 para os subgrupos AP, C2 e C1 e do 1 de xaneiro do 2022 para o A1 e A2.

Por que non o puxeron en marcha? Segundo eles porque a CIG presentou unha demanda, algo que non cola, cando todo o mundo nunha Administración Pública sabe que UNHA DEMANDA NON INTERROMPE UN PROCEDEMENTO. En todo caso, as primeiras sentenzas foron moitos meses despois da data prevista para convocar o grao II.

Os novos borradores de carreira fan que sexa universal, din Función Pública, CCOO e UGT.

Segundo isto, se hai que facer un novo acordo de carreira que sexa universal iso significa que a de antes, asinada por CCOO e UGT NON O ERA. Ainda así, seguen a excluir ao persoal laboral que non quere funcionarizarse.

Hai que facer novos acordos porque “a CIG anulou a carreira”

FALSO, o que anulou o TSXG, e non a CIG, foi o acordo de concertación por discriminatorio e no fallo da sentenza do grao I se di literalmente “recoñecer o dereito destes colectivos a participar no procedemento de recoñecemento do grao I .”

Calquera pode entender que si este fallo recoñece o dereito a participar no procedemento do grao I, non pode ao mesmo tempo anular o procedemento e negar o grao I ao persoal funcionario. E calquera pode entender que o sentido do fallo é incluír a todo o persoal no sistema de carreira porque OBRIGA a que eses colectivos poidan participar.

Isto significa, e na práctica o vemos porque o estamos cobrando, que a sentenza non obriga a suspender absolutamente nada, senón a INCLUÍR. Por iso AS PERSOAS FUNCIONARIAS DE CARREIRA SEGUEN A COBRALO.

E a PREGUNTA DO MILLÓN: Se agora se pode incluír a todo o mundo, POR QUE ANTES NON SE PODÍA e por que nos fixeron perder todo este tempo?

A resposta é moi doada, PORQUE A CIG TIVO TRES SENTENZAS A FAVOR NO TSXG, contra o acordo de concertación, contra a orde que regula o grao I e contra a orde de confección de nóminas. E todas no sentido inclusivo.

Por iso, nos parece ben que se inclúa a CASE todo o persoal, a pesar de Función Pública, CCOO e UGT.

Seguiremos negociando para que cumpran e executen as sentenzas, pero non imos asinar un acordo:

  • Que non recoñeza o dereito á carreira ao persoal laboral fixo que non se queira funcionarizar, é máis cunha sentenza gañada contra a Orde de confección de nóminas que anula as disposicións que obrigan a funcionarizarse para cobrar a carreira.
  • Que non recoñeza que o grao II do persoal dos subgrupos C1, C2 e AP comece no 2021 e que non reduza a 2 os anos para igualar o grao II dos subgrupos A1 e A2 aos prazos do resto dos subgrupos.
  • Que non recoñeza os efectos retroactivos ao persoal que se lle negou o dereito á carreira.
  • Que non estableza un novo prazo para o acceso ao grao extraordinario para aquelas persoas que agora cumpran os requisitos.

As bases dos procesos selectivos de concurso-oposición e de concurso de méritos están aínda en negociación con Función Pública mais xa se avanzaron cuestións básicas.

Ante a multitude de informacións que corren polas redes queremos aclarar qué hai de certo, de falso ou de media verdade coas condicións do persoal no Consorcio.

A CIG expuxo na mesa de negociación as premisas básicas para garantir no máximo posible que o persoal propio teña a posibilidade de acadar unha praza logo do proceso selectivo. Estas cuestións foron, na súa maior parte, aceptadas por Función Pública, que di que agora está traballando para solucionar por lei problemas pendentes de titulacións e escalas e que vai traer unha proposta para asegurar o maior valor do tempo traballado para quen ocupe unha praza da categoría/escala na administración convocante. Así a todo queda moito por avanzar na negociación e a CIG sempre está preparada para o conflito se a situación se estanca ou retrocede. A próxima reunión da mesa de negociación está prevista para o 4 de outubro.

COMO ESTAMOS HOXE


O Acordo de Integración e as condicións laborais

Logo de conflito co Consorcio e ir á folga masivamente, a loita contra a precariedade e polos dereitos laborais remata coa sinatura no 2016 do Acordo de Integración do Consorcio de Igualdade e Benestar na Xunta. Os dereitos laborais comezan a facerse efectivos daquela coa adhesión ao V Convenio Colectivo Único, ademais dos salariais cos trienios e o aumento do soldo para recortar a diferenza salarial co persoal da Xunta a razón dun 20% anual, ate chegar a equiparación, que se completou na primeira nómina de 2022.

Outras cuestións quedaron estancadas pola inutilidade de Función Pública para cumprir as ofertas de emprego. O Consorcio tampouco foi quen de elaborar a RPT (relación de postos de traballo) nin tampouco foi capaz de levar adiante o concurso de traslados do persoal fixo. Na CIG denunciamos este desastre na xestión en numerosas ocasións e chegamos a acudir aos tribunais en multitude de ocasións: pola carreira profesional, polos dereitos na conciliación ou recentemente de novo polas suspensións nos contratos no período vacacional.

 

A estabilización do persoal

No Consorcio temos un cadro de persoal de 19..., das que 192 son fixas e o resto temporais. Traballamos nas escolas, centros de día, residencias e centros de I+B, por exemplo, e tamén nos servizos centrais. A estabilización saen 162 prazas de concurso-oposición e 1207 de concurso de méritos. Consideramos que faltan prazas e, coa CIG, presentamos reclamacións (moitas foron aceptadas) e tamén presentamos demanda no xulgado para que as recoñezan e as sumen á OEP. Por outra parte quedan conflitos por resolver de titulacións tanto na oferta como na RPT e Función Pública manifestou a vontade de arranxar os conflitos de titulacións.


As bases das convocatorias

Coa oferta de estabilización do 2022 derivada da aplicación da Lei 20/2021, derrogáronse as ofertas anteriores e se recompilaron as prazas co novo sistema extraordinario para combater a temporalidade, a maioría das prazas do Consorcio van para o concurso de méritos pois o persoal temporal acumula moitos anos en fraude de lei. As bases están en negociación mais quedou claro que vai primar a experiencia sobre calquera outra.


O concurso de méritos

Trátase dun proceso extraordinario (por unha soa vez) que non ten fase de oposición. O mérito con maior peso, e que poden chegar a sen definitivos á hora de conseguir praza, son o tempo traballado na categoría/escala da administración convocante, e grazas a presión da CIG, todo apunta que só se valorarán os servizos prestados como temporal.

As prazas van ser todas de persoal funcionario de carreira; é potestade da administración que deseñou unha funcionarización masiva no 2018 tras o acordo de Concertación asinado con CCOO e UGT. As escalas están creadas e identificadas pola Lei de Emprego Público de Galiza e as equivalencias categoría-escala establécense por decreto.

A administración convocante no Consorcio vai ser Función Pública pois é un ente integrado na Administración Xeral. Con isto todo o tempo traballado nunha mesma categoría/escala vai ser valorado igual no Consorcio que na Xunta, tanto para as prazas do Consorcio como para as da Xunta.

A vantaxe en estar as prazas do Consorcio co resto das da Xunta reside en que se elimina a posibilidade de acaparamento de prazas por persoas de moita antigüidade (poderían presentarse a dous procesos, Xunta e Consorcio, e acadar dúas prazas) ademais de ter máis opcións ao ter máis prazas nas que participar.

Así, aínda que hai categorías do Consorcio que non teñen réplica noutras consellerías (singularizadas), no caso de estar nunha común dentro de toda a administración xeral, poderiamos presentarnos en igualdade de condicións que o resto do persoal.

No Consorcio non temos procesos selectivos dende o ano 2008, pero a maioría do persoal traballa de forma continuada mentres que as compañeiras da Xunta acumulan substitucións e tiveron procesos que provocaron mobilidade, isto as pon en desvantaxe polo que é lóxica a súa preocupación, por iso a nosa loita prioritaria foi para que sexan ofertadas todas e cada unha das prazas ocupadas en fraude de toda a Xunta.

Os postos administrativos dos corpos xerais van participar con todos os postos de igual corpo ou escala de toda a Administración Xeral: van saír todas as prazas xuntas.

 

Entón, se todo isto queda claro, cal é o problema?

Para algunhas compañeiras ser funcionarias de carreira e conseguir a estabilidade non é suficiente, o que buscan é quedarse no mesmo posto onde están, manter o status no caso de ter un posto de mando ou responsabilidade, para outras o obxectivo é asegurar que non haxa mobilidade e quedarse no posto que hoxe ocupan como temporais.

 

Na CIG loitamos polas nosas compañeiras

Para a CIG o prioritario é a estabilidade, que se remate dunha vez coa incerteza e precariedade no emprego e avanzar nos dereitos laborais, e máis se temos en conta o historial de abusos do Consorcio.

A mobilidade e a promoción profesional conséguese mediante os concursos de traslados e a promoción interna ademais doutras fórmulas, pero antes temos que ser fixas e xa levamos demasiado tempo esperando unha oportunidade.

Mais a negociación ten outras partes que aínda non están claras e estamos na mesa de negociación para pelexalas: a valoración dos exames dos procesos selectivos de temporais ou a formación impartida polo Consorcio son só dous exemplos.

Niso estamos agora, tratando de mellorar as bases tendo en conta que o obxectivo final é que existan procesos de estabilización reais, cousa que parece que vai encamiñada pero onde non imos baixar a garda nin renunciar a ningunha fórmula de loita no caso de que isto se torza.

Procurando a igualdade de oportunidades, fai uns días solicitamos nas mesas de negociación o adiamento do primeiro exercicio das oposicións de certas escalas moi vinculadas co servizo de incendios, xa que despois dun verán intenso (e ainda estamos en período de alto risco), o persoal interino non puido adicar tempo ao estudo. O director xeral da Función Pública non respostou, pero só uns días despois publicaron no DOG a data do primeiro exercicio: o día 1 de outubro.

A CIG enviou unha carta ao consellerio do Medio Rural solicitando que interveña nesta cuestión. Este é o contido da carta:

Señor conselleiro,

É vostede coñecedor da enorme carga de traballo que tivo que soportar o persoal do SPIF durante este duro verán. Entre este persoal atópanse os enxeñeiros e enxeñeiras técnicas forestais e o persoal enxeñeiro de montes, xefes/as de distrito.

E tamén é coñecedor da demanda para que non se realizasen nestes momentos os exercicios do proceso selectivo para o ingreso nesta escala da Administración da Comunidade Autónoma de Galiza, posto que aínda nos atopamos en período de alto risco de incendios forestais despois duns meses de alta tensión laboral que non lle permitiu ás persoas que adican os seus esforzos a loitar contra os incendios forestais poder afrontar a preparación destas probas coas mínimas garantías de igualdade de oportunidades.

Durante estes últimos meses as enxeñeiras de montes e enxeñeiros técnicos forestais tiveron que dedicar todos os seus esforzos a loitar contra a peor vaga de incendios forestais que lembramos. Non tiveron tempo, nin ánimo, nin folgos, para preparar unhas probas das que depende a súa continuidade no servizo.

Todo este persoal, preparado e bregado na loita contra o lume vai ter moi difícil poder superar este proceso selectivo, do que está previsto o primeiro exercicio para o próximo día 1 de outubro.

É inédita e non se entende unha situación de apuro tan grande agora que choca coa lentitude habitual nos procesos selectivos da administración galega. Pisar o acelerador xusto agora con estes procesos selectivos de concurso-oposición parece que busca castigar ao numeroso persoal interino/a das escalas onde a temporalidade e fraude de lei ocupa mais da metade do cadro persoal e que non tiveron oportunidade dende hai 20 anos a presentarse a procesos selectivos solventes. Este apuro nos exames da oposición son un agravio máis ao persoal das escalas de funcionarios/as convocadas a mala fe o 17 de decembro, apenas uns días antes da entrada en vigor da lei 20/2021.

Quen convoca estes procesos é a dirección xeral da Función Pública, dependente da consellaría de Facenda e Administración Pública, e pedímoslle que medie no Consello da Xunta para que se aprace a convocatoria do primeiro exercicio facilitando así a igualdade de oportunidades para todas as persoas que optan ao proceso selectivo.

A Dirección Xeral da Función Pública achegounos o criterio para a selección de prazas e o listado das seleccionadas para a elección de destino dos procesos selectivos de acceso libre e promoción interna ao corpo superior-A1.

O destino vai ser provisional.

A CIG-Área Pública vén de dirixirse por escrito á ministra de Facenda e Función Pública para exixir á convocatoria inmediata da Mesa Xeral de Negociación das Administracións Públicas co obxectivo de iniciar canto antes a negociación das medidas de recuperación dos salarios e dos dereitos do persoal empregado público que debe conter o Proxecto de Lei dos Orzamentos Xerais do Estado para 2023.

A Área Pública da CIG (Administración, Ensino e Saúde) rexeita que o Goberno español pretenda puentear a Mesa Xeral (na que están presentes as centrais sindicais máis representativas no ámbito da función pública) ao convocar unha reunión só con tres sindicatos (CCOO, UGT e CSIF) para abordar e pactar unha suba salarial que afecta a todo o persoal empregado público.

Se o Goberno ten interese en facer unha rolda previa de contactos, a Área Pública da CIG reclama non ser excluída e que, na súa calidade de sindicato máis representativo, sexa tamén convocada á reunión do próximo mércores para explicar as súas propostas.

Marco legal de negociación

En todo caso, lembra que o ámbito legal de negociación das condicións laborais e económicas dos traballadores e das traballadoras ao servizo das Administracións é a Mesa Xeral. Que o Goberno español pretenda chegar a acordos fóra deste marco, contando só cunha parte da representación sindical, furta o dereito fundamental de participación das miles de empregadas e empregados públicos galegos que escolleron á CIG como sindicato de referencia.

A CIG non vai tolerar que, unha vez máis, o Goberno busque pactar con aquelas forzas sindicais que entende como 'amigas' unha suba salarial para todo o persoal empregado público e despois levar este acordo á Mesa Xeral como unha proposta pechada, sen posibilidade de cambios, e coa que as demais organizacións sindicais, ás que non se lles permitiu participar da negociación, teñan que comungar.

Este procedemento de negociación escurantista fóra dos ámbitos legais vivímolo recentemente na modificación do Estatuto Básico do Empregado/a Público e o resultado non puido ser máis desastroso para o conxunto das administracións.

Existe un marco legal que o Goberno español e as centrais sindicais estatais teñen que respectar. A CIG, que ostenta a condición de sindicato máis representativo no ámbito do persoal empregado público de Galiza, non consentirá que se pretenda usurpar o marco propio de negociación baixo a coartada do diálogo social, intentando ademais por esta vía desactivar as mobilizacións e protestas no sector público.

A CIG-Área Pública exixe a convocatoria inmediata da Mesa Xeral para tratar a recuperación dos salarios, das condicións laborais e dos niveis de emprego nos termos da proposta trasladada pola central nacionalista ao Ministerio de Función Pública. Despois de máis dunha década de recortes e desmantelamento dos servizos públicos, cunha perda do poder adquisitivo acumulada que supera o 17% e o custe da vida medrando sen control, cómpre que recoñeza o esforzo soportado durante a crise polas persoas empregadas públicas e se restitúan os dereitos e as condicións de traballo suprimidas.

Esiximos ao Goberno de Madrid que se articule a xubilación do persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios aos 60 anos

CIG, ELA, LAB e a Intersindical Catalá reclamamos o recoñecemento, este ano 2022, do dereito á xubilación aos 63 anos sen penalización, e aos 60 esta lexislatura, do persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios.

Solicitamos aos partidos políticos con representación en Madrid que prioricen este asunto e que, mostrando o seu claro compromiso con este persoal esencial, condicionen os seus votos para a aprobación dos orzamentos á aprobación deste dereito.

A Lei 40/2007, de medidas en materia de Seguridade Social, prevé que a idade mínima de xubilación se poida rebaixar por Real Decreto, para grupos ou actividades profesionais, categorías e especialidades cuxo traballo sexa de natureza penosa, tóxica ou perigosa. Tamén se terán en conta os efectos do traballo en quendas (penosidade por traballar en quendas de noite) e o esforzo físico para o desenvolvemento do traballo que se realiza.

O que demandamos é a aplicación da lei 40/2007 para que o persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios que teña os períodos de cotización recollidos na norma, e cumpra o requisito de cotización, póidase xubilar sen as penalizacións que marca a actual lexislación. E que ademais perciba o complemento de xénero.

Tamén instamos o goberno a recoñecer, durante esta lexislatura, o dereito á xubilación aos 60 anos do persoal da sanidade e dos sectores sociosanitarios, e a que non se vincule este dereito á planificación dos cadros de persoal actuais ou futuros, que dependen de decisións políticas que non poden, en ningún caso, vulnerar os dereitos do persoal.

As organizacións sindicais CIG, ELA, LAB e a Intersindical catalá instamos a que durante esta Lexislatura se abra un proceso negociador para a modificación da Lei 40/2007, para que o persoal comprendido neste ámbito de aplicación poida acceder á xubilación cando cumpra os 60 anos, e teña 35 anos cotizados.

Outras novas recentes

Mércores, 28 Setembro 2022

Elección de destino A1 (libre e promoción interna): listado de prazas e criterios da oferta

A Dirección Xeral da Función Pública achegounos o criterio para a selección de prazas e o listado das seleccionadas para a elección de destino dos procesos selectivos de acceso libre e promoción interna ao corpo superior-A1. O destino vai ser provisional.
Mércores, 28 Setembro 2022

Carta ao conselleiro de Medio Rural, sobre o primeiro exercicio de persoal técnico de incendios

Procurando a igualdade de oportunidades, fai uns días solicitamos nas mesas de negociación o adiamento do primeiro exercicio das oposicións de certas escalas moi vinculadas co servizo de incendios, xa que despois dun verán intenso (e ainda estamos en período de alto risco), o persoal interino non puido adicar tempo ao estudo. O director xeral da Función Pública non...
Martes, 27 Setembro 2022

CIG-Área Pública exixe convocar xa a Mesa Xeral para negociar a recuperación salarial

A CIG-Área Pública vén de dirixirse por escrito á ministra de Facenda e Función Pública para exixir á convocatoria inmediata da Mesa Xeral de Negociación das Administracións Públicas co obxectivo de iniciar canto antes a negociación das medidas de recuperación dos salarios e dos dereitos do persoal empregado público que debe conter o Proxecto de Lei dos Orzamentos Xerais...