A vergonzosa realidade que estamos a vivir nos centros do Consorcio e da que a Xunta de Galiza permite mirar para outro lado.
Vas ao supermercado a facer a compra, hai cola e preguntas "quen vai de última?". Alí danche un número e sabes que se respecta a quenda. Pois ben, traballar para o Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar hoxe en día é peor que ir ao súper: non hai números, non sabes en que posto estás, nin a quen tes diante.
1. O caos cronolóxico: Listas sobre listas
Temos un caixón de xastre onde se acumulan convocatorias sen actualizar con criterio: listas de 2007, 2008, 2019, 2023, as actuais de 2026 e as listas do INEM. Unha lea monumental cuxo único resultado é a opacidade máis absoluta. Como pode ser que en pleno ano 2026 un traballador non poida consultar de xeito limpo e transparente a súa posición real nunha listaxe pública?
2. Contratos de 3 anos que "caducan" pero non de todo
A lei di claramente que o máximo que se pode ocupar un posto de xeito temporal son 3 anos. Con todo, estamos vendo como a traballadores/as que lles remata ese contrato de 3 anos, os volven admitir para o mesmo posto e no mesmo centro de traballo sen respectar o descanso de 4 meses, tal e como recolle o Decreto de listas.
3. ¿Por que non se nos aplica o Decreto de listas?
A resposta é tan sinxela como dolorosa: porque se se aplicase o Decreto de Listas que rexe para o resto da Xunta, non poderían facer as falcatruadas que fan ata o de agora. Ao Consorcio vaille moi ben funcionar como un "chiringuito" aparte, onde chaman como queren sen ter que aterse a un decreto estrito. Sentímonos totalmente ninguneadas e utilizadas.
4. Pagamos por estar nas listas: onde están eses cartos?
Moitas pagamos as taxas de inscrición varias veces ao longo destes anos (2019, 2023, 2026...). Pagamos relixiosamente para estar nunhas listas que despois xestionan de costas a nós. Esiximos saber que se fai con eses cartos se o servizo que se nos devolve é o escurantismo.
Cal é a realidade: deixárono por imposible ou hai algo máis?
O persoal de PSX e xeros, xunto co resto de categorías, somos o sustento real dos centros de maiores e EI de Galiza. Sen nós, os centros non abren. O que está a pasar con este ente é noxento e indigno dunha administración pública.
Dende a CIG non imos calar: Esiximos unha ferramenta pública onde se poida ver en tempo real "quen vai de última", o cesamento inmediato dos contratos que esquivan o límite dos 3 anos, responsabilidades claras das persoas que permiten contratos en fraude de lei, dereito iguais: a integración total do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar no Decreto de listas xeral da Xunta.
Basta xa de ninguneo e de xogar co pan das nosas familias.