Preto de 300 traballadoras e traballadores públicos dos Servizos Centrais da Xunta de Galiza concentráronse hoxe dentro do recinto San Caetano esixindo un trato igualitario co resto de traballadoras e traballadores públicos fóra do noso país. Moitas persoas vestían de negro e algunhas portaban cartaces co lema "Non somos traballadores públicos de segunda".

O detonante das mobilizacións foron as palabras de Feijóo que aseguraban a semana pasada que se lle volvería a recortar as pagas extras para o 2014 a todas as empregadas e empregados públicos da Xunta de Galiza. Pola contra, en Madrid, Rajoy anunciaba (de feito levábase hoxe ao Consello de Ministros) que as traballadoras e traballadores públicos do Estado lle conxelarían o seu salario pero seguirían cobrando as pagas extras completas.

Desde entón, e por demanda das traballadoras e traballadores, os órganos de representación de Servizos Centrais decidiron convocar asembleas nos principais centros de traballo para tratar de artellar unha resposta unitaria e desde a base a este agravio comparativo.

Unha das medidas exprés que se tomaron nesa asemblea foi a concentración precisamente para o día de hoxe; día de consello da Xunta e tamén día de Consello de Ministros esixíndolle a Feijóo unha rectificación.

Na concentración a xente alí congregada berrou consignas en defensa dos servizos públicos (“Servizos públicos e non privados”) denunciando as privatizacións e asistencias técnicas que día a día gañan espazo na Xunta. Por outra banda, demandaban o mesmo trato que para o resto de persoal da Administración do Estado, destacando o agravio comparativo nas súas nóminas. Porén, quixeron de deixar claro que non só lles preocupa o salario senón a dignificación da súa función. "Detrás doutras figuras máis queridas pola cidadanía como os médico ou profesores hai un traballador da Administración xeral que ten que contratar as camas dos hospitais, os medicamentos, xestionar os centros, as axudas dos comedores, etc."

Por último pecharon cun “non hai pan para tanto chourizo” pero si “sobres” aseguraban. Tamén se fixo un alegato de loita conxunta das diferentes mareas con toda a cidadanía en defensa dos servizos públicos e da xente máis feble no canto de andar rescatando bancos e amnistiando a defraudadores e corruptos. No aspecto máis local, criticouse moito o tema dos convenios, subvencións así como as contratas con empresas amigas para facer traballo propio de empregado público ou directamente para a saca sen redundar nun beneficio para a cidadanía. “Non é un recorte de diñeiro, é tamén un recorte de postos e para qué!? Para dar mellor servizos públicos á xente? Non, para dar máis diñeiro aos seus amigos.”

E cun “mans arriba isto é un atraco” remataron quedando congregados para o xoves que vén no mesmo sitio á mesma hora.

Feijóo rectifica ou volve para AFICA

Unha das consignas con máis éxito foi esta, recordando o pasado sindicalista do presidente da Xunta na asociación de interinos AFICA. Se lle pedía que rectificase e que lles dea un trato igual na Administración do Estado aos seus traballadores, un Estado que ten peor situación de déficit que a nosa comunidade. De feito, resaltaron que os únicos traballadores públicos que non van cobrar a súa paga extra completa serán probablemente os galegos.

En todo caso, recoñecen a dificultades económicas actuais que atravesa boa parte da sociedade (non os que andan en iate, insisten) e din que só piden o xusto, o mesmo tratamento que os traballadores públicos doutras Administracións que aínda por riba teñen unha situación de déficit peor.

Recordo para os compañeiro ausentes

Tamén houbo un momento para recordar as persoas que faltaban deixando claro que o éxito de calquera actuación está na constancia e na participación de cantas máis persoas mellor. Nese sentido repartíronse uns "diplomas de dignidade" para que as persoas asistentes puxeran nun lugar visible do seu posto recordándolles aos seus compañeiros este día no que estiveron en San Caetano defendendo e esixindo os seus dereitos porque a "maioría silenciosa" tamén desfruta deles aínda que non os demande.