«Na Galiza en galego» foi o clamor que se escoitou na mañá de sábado chuvioso do 14 de marzo na praza da Quintán de Compostela.

Queremos Galego, plataforma da que a CIG forma parte, vén de celebrar o 14 de marzo a asemblea na que someteu á aprobación da sociedade galega o Protocolo Lingua Vital. Este instrumento, en cuxa elaboración participou a CIG-Autonómica, ten como obxectivo reverter a emerxencia lingüística, e é froito do traballo de 57 entidades de todos os ámbitos ao longo dos últimos meses, apoiadas por outras 396. 

Celia Armas, Mónica Fernández (servizos públicos) e Xosé Henrique Costas defenderon o proceso social amplo, participativo e plural, en nome de todas as coordinadoras dos grupos de traballo que elaboraron o protocolo. Deseguido, David Minoves, presidente do Centre Internacional Escarré per a las Minorías Étnicas i Nacionals (CIEMEN), interviu como entidade promotora da Declaración Universal dos Dereitos Lingüísticos, un dos documentos nos que está baseado o Protocolo.

A creadora de contido Sara Seco conduciu o acto nacional contra a emerxencia lingüística, que contou coa participación de numerosas entidades sociais e organizacións sindicais, políticas, culturais, veciñais, de defensa das persoas consumidoras, agrarias, deportivas, de persoas migrantes, educativas, relixiosas ou empresarias. A nota musical puxérona Caamaño e Ameixeiras, un dos grupos máis destacados do relevante panorama musical galego actual.

A asemblea amosou o seu apoio unánime á proposta, que entra agora na fase de aplicación por parte das entidades sociais e institucións adheridas.

Reverter o devalo da nosa lingua

O voceiro da plataforma Queremos Galego, Marcos Maceira, recordou que os datos estatísticos poñen en evidencia o devalo da lingua galega, como resultado da súa exclusión e da súa ausencia, acelerada polo desprezo de quen ten o deber de a asegurar sempre; e denunciou que o PP usa a lingua como refén co que chantaxear o movemento social pola normalización.

Queremos Galego foi moi crítica coa Xunta de Galiza, a quen a mobilización do pobo galego obrigou a mudar de aparencia e tentar facernos crer que tiñan disposición a cambiar a política contra o idioma, chegando a anunciar un novo plan de normalización lingüística para antes de rematar 2025. A plataforma lamentou que o plan anunciado por Rueda para reverter o estado da nosa lingua foi o plan para reverter a oficialidade que tanto desgustaba a Feixoó, con votacións no Parlamento contra o galego na xustiza, nas notarías ou nas xestorías. Tamén coa oposición ao aumento de profesorado de portugués; con campañas en español nos centros de ensino; con orzamentos raquíticos que impiden executar calquera dos avances acordados hai 21 anos; coa exclusión do galego da Administración con leis como a da intelixencia artificial, co acceso ao emprego público e con contratacións públicas sen que se requira o coñecemento e o emprego do galego ou dándolle prioridade ao español nos webs.

O PP tamén fixo un boicot directo á oficialidade do galego na UE e á presenza de Galiza con voz propia na UNESCO; e mantén a vixencia do veto e prohibición ás aulas en galego no ensino; un impulso á súa desaparición nas relacións comerciais e a promoción de festivais financiados con fondos públicos cunha cota testemuñal ou nula de música en galego. Ademais, aumentou o control da TVG cunha lei que permite o abandono do galego e da súa función normalizadora, nomeadamente para o público infantil e xuvenil.

A forza colectiva do pobo galego

Queremos Galego afirmou que a sociedade galega asumiu a responsabilidade e construíu unha alternativa sólida, unitaria e eficaz á política lingüística de desleixo, miseria e apartheid xestionada por persoas desertoras e irresponsábeis. A plataforma asegurou que coa participación directa e co apoio de centos de entidades sociais o Protocolo Lingua Vital para reverter a emerxencia lingüística é o verdadeiro pacto pola lingua no que hai sitio para todas as persoas, colectivos e institucións que queiran garantir o futuro de Galiza e do seu idioma.

Así mesmo, recordou a forza colectiva do pobo galego, con algúns exemplos recentes como a victoria contra Altri ou a recuperación do Pazo de Meirás, e concluíu que a lingua galega existe porque é a dun pobo que a defende, que a usa e a reivindica en todos os tempos e baixo todas as circunstancias.