O desmantelamento da clasificación dos centros de servizos sociais: un paso atrás para as persoas maiores
Na CIG consideramos que a derrogación da clasificación dos centros de servizos sociais establecida no Decreto 243/1995 que a Xunta pretende modificar, supón un retroceso na atención as persoas maiores.
Entendémolo como unha medida imposta, sen consenso nin debate público, que elimina a categorización que prestan estos centros para o acceso a unha atención especializada e de calidade.
Sen categorías definidas, córrese o risco de que os centros misturen a persoas usuarias con necesidades específicas diferentes, o que xenerará situacións de risco e un impacto negativo na calidade de vida de todos os usuarios/as.
Isto tradúcese en:
- Evidencia un risco para a seguridade doutros usuarios/as e do persoal, xa que este tipo de residentes sofren episodios de axitación e agresividade que precisan unha atención e supervisión constantes.
- Deterioro da saúde mental: falta de atención especializada nun entorno inadecuado.
- Impacto na calidade de vida: a convivencia entre usuarios/as con necesidades tan diferentes afecta negativamente o benestar e calidade de vida de todos os/as residentes.
Actualmente non existen ratios específicos para este tipo de residentes a non ser que estean valorados cunha gran dependencia, na maioría dos casos só precisan unha supervisión para realizar tarefas de actividades básicas da vida diaría (ABVD). Por mor disto esiximos un ratio mínimo de 0,40 de persoal de atención directa , igual que para un gran dependente e 0,25 por usuario dependentes. Estas ratios levan sen cambios dende o Decreto 243/1995.
A maiores das ratios do persoal de atención directa é necesaria unha ratio de persoal de atención non directa, tal e como acontece en algún centro do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, onde hai persoal que realiza funcións que non son propias da súa categoría profesional minguando a atención directa os usuarios/as dos centros.
En canto a prestar unha asistencia sanitaria integral a todos os/as residentes tal e como recolle este novo proxecto de orde, sinalar que é unha “utopía” xa que a realidade móstranos situacións moi diferentes. Sirvan de exemplo centros onde nos atopamos con residentes que precisan coidados paliativos e non dispoñen de DUE durante a quenda de noite e fins de semana, comprometendo a atención oportuna e especializada que requiren os pacientes en coidados paliativos.
A saúde e benestar dos nosos maiores non pode depender da falta de persoal ou da precariedade das condicións en que reciben atención.
Unha vez máis dende a CIG reiteramos a necesidade de dotar a 2 persoas na quenda de noite para aqueles centros donde teñamos usuarios/as gran dependentes ou usuarios/as con patoloxías psiquiátricas.
Somos conscientes de que estas medidas xa as demandamos con anterioridade e non se tiveron en conta no último Acordo de Política Social asinado, polo que insistimos en dous aspectos fundamentais:
- Creación de módulos específicos para este tipo de usuarios/as, para o que é preciso dispor de persoal formado na atención aos ususarios/as maiores e os usuarios/as que precisan atención psiquiátrica, dous campos especializados moi diferentes. Sería o xeito de garantir que reciban a atención que precisan para gozar dunha vida de calidade.
- Maior inversión en recursos humanos e materiais para adaptacións das residencias a esta nova tipoloxía de usuarios/as.
Residencias de maiores, adaptación urxente xa!