O sindicato levou o seu acto central a Lugo en resposta á deriva autoritaria e golpista do PP

No día do internacionalismo proletario, milleiros de persoas mobilizáronse coa CIG en 20 localidades para rexeitar as agresións imperialistas e a apoloxía da guerra, demandar paz e soberanía para todos os pobos do mundo e reivindicar que en Galiza teñamos traballo digno e dereitos. Este ano, a CIG acordou levar a súa mobilización central do 1º de Maio até Lugo en resposta á deriva autoritaria e golpista do PP, que vén de dar un paso máis nas súas actitudes antidemocráticas asaltando o Goberno municipal cunha moción de censura indigna e inaceptábel.

CIG advertiu que esta deriva ten relación directa co actual medre do fascismo e dun PP que actúa como VOX, compartindo programas pero competindo polo voto; e enmarcou a moción de censura nun duro paquete de medidas de control social do Goberno galego, baseado en non cumprir cos mínimos democráticos, non respectar as liberdades públicas e o dereito á folga.

Como exemplos desta deriva autoritaria a CIG sinalou o decreto para legalizar o diálogo social — que definiu como «fosa común na que enterran os dereitos laborais» —, a través do cal o PP pretende branquear as súas políticas, anular a representatividade da CIG e desmantelar organismos de representación institucionais plurais que confrontan as súas medidas; a promoción de cambios no TSXG; apartar e vetar maxistrados e Vice-valedores do Pobo; exercer un férreo e censurador control sobre os medios de comunicación públicos ou castigar os xornais que só escriben e pensan en galego.

A máis abundar, ao proceso continuado de desmantelamento e privatización do ensino e da sanidade pública, hai que sumarlle agora o anunciado plan para o control e a criminalización das baixas médicas, co que culpabilizar a clase traballadora por caer enferma e negarlle o dereito á saúde para favorecer máis abusos das mutuas e máis privatizacións da sanidade pública.

A CIG criticou que estamos ante o PP máis auténtico español e franquista, que recorta dereitos, que non se arreda en ofender a memoria de Moncho Reboiras e as vítimas da ditadura, e que promove a colonización e dependencia de Galiza e do pobo galego a deseños feitos dende Bruxelas e Madrid, onde todo se pon a disposición do negocio e da rendibilidade do capital e dos fondos de investimento.

A CIG Incidiu en que levou os actos centrais do 1º de Maio a Lugo porque non vai quedar mirando nin vai fuxir mentres se conculcan dereitos da maioría social e se afonda nun proceso que avanza cara ao autoritarismo de corte fascista. Fronte esta realidade, o sindicato chamou á mobilización e á unión do pobo galego para frear o avance do PP e impedir que se instale no Concello de Lugo; como conseguimos frear Altri, e como tamén sairemos coa mobilización da emerxencia lingüística para avanzar no proceso de normalización, enchendo o próximo 17 de Maio as rúas de Compostela na defensa do galego, porque o galego é lingua.

Non á guerra nin ao incremento do gasto militar

Nun contexto de medre da carestía, de empobrecemento xeneralizado, de desmantelamento de moitos sectores e actividades produtivas básicas do noso país e co imperialismo e o capitalismo neoliberal apostando ás claras pola guerra para dar continuidade a este sistema de explotación, a CIG subliñou que sen organización e conflito non hai ningunha posibilidade de avanzar en dereitos e de transformar a realidade.

Denunciou o exterminio do pobo palestino por Israel, decididamente apoiado polos EUA e a UE; as ameazas sobre Groenlandia; as agresións a Venezuela; o ataque sobre Irán e Líbano; ou o reforzo do criminal bloqueo a Cuba; como exemplos deste reaxer do imperialismo, mentres a UE e o Estado español asumen con obediencia as ordes de incrementar o gasto militar para alimentar a máquina da agresión; e asinan acordos que arrasan o noso agro e a nosa pesca, como o de Mercosur.

A central nacionalista rexeitou que a UE aposte por camiñar cara á dereita e ao fascismo, en troques de avanzar cara á Europa dos pobos, das nacións e da xustiza social; e criticou a incoherencia do Goberno español por axitar a bandeira do «Non á guerra» sen parar o gasto militar ou facendo apoloxía do militarismo e dos desfiles, como o que se vai celebrar en Vigo o próximo 30 de maio.

Neste punto, a CIG animou a participar da manifestación convocada para ese día pola Plataforma Galiza pola Paz, porque non queremos nin guerra, nin OTAN, nin gastos militares, queremos paz e soberanía.

Urxe a posta en marcha dun plan de choque

Ante o medre dos prezos a consecuencia da guerra de Irán, a CIG subliñou que non se pode repetir unha situación como a xerada ao inicio do conflito armando na Ucraína, cos custos dos bens e servizos básicos desbocados, e que o pobo e as clases traballadoras sexan quen paguen a guerra.

Porque esta carestía dáse, ademais, nunha realidade marcada pola extensión da precariedade laboral, do traballo a tempo parcial, dos contratos fixos descontinuos e da temporalidade, que segue existindo por causa das reformas laborais do actual Goberno español e do anterior do PP. A CIG alertou de que as condicións laborais e salariais xa nos estaban empobrecendo e  xerando máis discriminacións e desigualdades, pero a actual carestía da vida  empúrranos ao risco da pobreza.

Fronte a isto, a CIG pediu que cese o gasto militar e se destinen esas contías para protección social; ademais da intervención e control público en sectores estratéxicos como o da enerxía, a alimentación, a vivenda ou a mobilidade; para levar adiante un auténtico plan de choque con medidas básicas que poidan garantir o mantemento do poder adquisitivo dos salarios, subir o salario mínimo interprofesional até os 1.374 euros mensuais; e que se aprobe unha renda de inserción laboral e social.

Tamén pediu que se garanta o dereito á vivenda, coa prohibición dos desafiuzamentos, a conxelación das cláusulas de actualización das rendas do alugueiro e das hipotecas variábeis, e que non se apliquen as subas de xuros; así como a posta a disposición dos sectores máis necesitados de todas as vivendas da SAREB.

Xunto a isto, reclamou poñer a enerxía ao servizo do pobo, porque a descarbonización da economía e o desenvolvemento das renovábeis non está sendo xusto nin social nin territorialmente. En Galiza espolian os nosos recursos, acaban co noso medio ambiente e, por riba, pagamos moi cara a factura eléctrica.

Finalmente, a CIG demandou prezos populares en produtos básicos de alimentación e prezos xustos para quen produce; e actuarmos de forma decida contra quen especula co mercado dos alimentos, de xeito especial sobre os grandes operadores do comercio de alimentación. Denunciou que as grandes compañías enerxéticas e da alimentación seguen batendo récords de ganancias, mentres o acceso á cesta da compra e á vivenda son cada día misión imposíbel e de resultado incerto.

A CIG rematou advertindo que son tempos de compromiso, de mobilización e folga nos centros de traballo, na negociación colectiva, polos nosos dereitos e contra unha patronal que acumula cada vez máis ganancias a conta da nosa pobreza.

O sindicato animou a saír ás rúas para gañar as loitas que temos por diante, para irmos construíndo poder popular co que avanzar en dereitos ante a patronal e os gobernos, porque está en xogo poder vivir e traballar dignamente na nosa terra, todas as persoas galegas de nacemento ou de orixe migrante que veñen ao noso país facer a súa vida. Todas e todos xuntos na loita polos mesmos dereitos.