No mesmo BOE de 31/12/2011 no que aproban a suba de impostos ás rendas do traballo a través do IRPF, cos nosos soldos recortados e ultraconxelados, o Goberno de Rajoy aumenta o límite máximo anual das garantías (avales) do Estado ás entidades financeiras e fondos de rescate en 2012 até 196 mil millóns de euros -os orzamentos xerais do Estado ascenden a uns 360 mil millóns de euros, para se facer unha idea da magnitude destas cifras-.
Desde que se aprobaron pola Lei 39/2010 os orzamentos do Estado para 2011, o artigo 49, que marca o límite máximo dos avales do Estado aos bancos privados, fondo de rescate europeo e e fondos de titulización de activos, foi reformado varias veces. O aumento é brutal:
E despois de aprobar isto, seguen sostendo que non hai cartos para manter os servizos públicos. Esta bola de neve, da que case ningún medio informa e que ninguén sabe onde vai rematar, aliméntase co noso benestar. Día si, día tamén, imos perdendo calidade de vida en prol do mantemento dos privilexios dos sistemas bancario e financeiro. A reforma do artigo 135 da Constitución o deixou ben claro: o pagamento da débeda e a "austeridade" serán prioridades absolutas nas contas públicas por riba do benestar da súa cidadanía. Xa o dixera Emilio Botín:"Somos los ganadores en la crisis económica y financiera mundial".
Desde a CIG apostamos por un modelo diferente, un modelo no que o sistema estea ao servizo da cidadanía e non ao revés. Un modelo no que non se permita o negocio co interese xeral. Un modelo anterior ao novo artigo 135 da Constitución española e ao 123 da Constitución europea, no que en lugar de recorrer aos bancos centrais, se obriga aos Estados a endebedarse coa banca privada. Esa mesma banca a que se lle rescata e axuda con miles de millóns de euros, quitándollos á cidadanía, e que despois non ten problema en sacar tallada das desgrazas alleas.
O venres 15/06/2026 publicáronse os actos de elección de destino de varias escalas, despois de ter rematado o concurso de traslados das mesmas (arqueólogos, facultativos, axudantes e auxiliares de arquivos, bibliotecas e museos, restauración en bens artísticos e arqueolóxicos e delineantes). O caso máis rechamante é o da escala de delineación, con 15 prazas que quedaron...
Hai días nos que un pensa que a capacidade de Emprego Público para sorprendernos chegou ao límite, pero despois supéranse. Vaia cristo formaron! Se o obxectivo era xerar o caos absoluto e cabrear a todo o persoal, temos que darlles un aplauso. Conseguírono. Non sabemos moi ben quen está aos mandos da cociña en San Caetano, pero decidiron que a mellor forma de xestionar os...
Dende a CIG solicitámoslle a Emprego Público que nos aclare posto a posto a tremenda desfeita que está a facer nos procesos de elección de destino dos corpos xerais. Temos moitísimas queixas de persoas traballadoras que están nestes procesos e que non saben o motivo de que se “comeran” tantos postos. Non sabemos se en Emprego Público pensan que só son “dúas ou tres persoas...
