O pasado venres 20 de xullo, o goberno español publicou algunhas previsións económicas entre as que hai unha que merece unha reflexión especial. Trátase do diñeiro que se deberá destinar aos bancos en concepto dos intereses pola débeda pública.

É importante lembrar que cando se fala de novo récord de intereses nas subhastas para acadar dos bancos privados o diñero que o Banco Central Europeo non nos presta, se está a asumir o pagamento dun diñero do Erario para os próximos anos. Pois ben, ese diñeiro nos Orzamentos de 2012 ascende a 28.913 millóns de euros e, segundo a nova información divulgada polo Executivo, no 2013 será de 39.000 millóns dun total de 126.792 millóns que gastará o Estado. Trátase dos intereses por uns préstamos dos bancos privados ao Estado en torno ao 6%, pero recibido polas entidades privadas do Banco Central Europeo aproximadamente ao 1%. A normativa europea impide que o BCE preste directamente aos Estados e obriga a que sexa a través da banca privada, que logra coa operación un beneficio de máis de cinco puntos, segundo o prezo acadado na subhasta, prezo que é maior canto pior valorado sexa o país polas propias axencias creadas polos bancos.

O goberno recoñeceu que o diñeiro destinado aos intereses bancarios é o gasto máis relevante do Estado, mesmo por enriba dos custos de persoal. Ou dito doutra forma, os bancos lévanse na súa usura tanto como todos os empregados públicos do Estado xuntos, coa diferenza de que os empregados públicos van todos os días a traballar e os bancos non deben facer nada para recibir ese diñero. Cando alguén nos lembre o estereotipo do empregado público que se escaquea quince minutos para o café a costa do orzamento público, debemos lembrarlle que os bancos levan o mesmo diñeiro ou máis que todos os empregados públicos (administrativos, médicos, maestros, policías, bombeiros...) pero "tomando café" de forma constante porque nunca deben traballar para o Estado para recibir o soldo. Eses mesmos bancos que expulsaron da súa vivenda a 46.559 familias en tres meses de 2012 por non pagar a hipoteca - cada día 510 familias van á rúa no conxunto do Estado porque son desafiuzadas polas entidades financeiras. Moitos cidadáns indignados berran “o próximo parado que sexa un deputado”, pero se fose un banqueiro sería moito máis rendíbel.

A cifra dos intereses bancarios vén a ser uns mil euros que cada cidadán adulto deberá pagar o próximo ano aos bancos, e non en concepto de capital, senón só en intereses.

Xa que, segundo os datos do Gobierno, o gasto dos ministerios reducirase un 12,2% o próximo ano até os 31.057 millóns de euros, todo ese aforro será tragado enteiro polo bancos cos seus intereses. O Goberno tamén precisou que o desequilibrio orzamentario é de 40.778 millóns, é dicir, unha cantidade moi preto dos 39.000 millóns que deberemos darlle aos bancos. De modo que xa estaremos a gastar tanto como ingresamos senón fose polos intereses bancarios. Así o ano que vén deberemos voltar a pedir prestado para pagar os intereses e a roda da transferencia do noso diñeiro ás contas de resultados da banca privada seguirá funcionando.

En conclusión, que a única crise que existe é que os bancos están a apañar o noso diñeiro.