Un grupo nutrido grupo de lingüistas e unha representación da CIG acudimos ao Pleno do Parlamento o 20 de outubro, onde se debateu sobre a situación límite que está a soportar este persoal e a altísima demanda de formación en galego desatendida ano tras ano pola Escola Galega de Administración Pública (EGAP). O BNG presentou unha iniciativa para ampliar a dotación de cursos de galego impartidos pola EGAP e converter a media xornada e os 7 meses de traballo do persoal lingüista en xornada completa e nunha prestación de servizos de 12 meses, de xeito que as persoas empregadas públicas poidan vivir do seu traballo. A iniciativa contou cos votos favorábeis de PSOE e BNG e o voto en contra do PP.
Para a CIG, o Goberno galego vén de revelar cal é o seu posicionamento no Pleno do Parlamento de Galiza do día 20 de outubro: deixar sen formación en lingua galega á maioría do persoal empregado público da Administración xeral da Xunta e entes, e persistir no maltrato laboral ao persoal lingüista e na infradotación de medios humanos encargados de impartir os cursos.
Mentres o pacto PP-PSOE pola suposta «actualización do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (PXNLG)» acaba de ser aprobado no Parlamento a primeiros de outubro sen consenso, por supoñer un empeoramento das condicións da nosa lingua, e por ignorar o Protocolo Lingua Vital, a demanda non atendida da EGAP segue a medrar ano tras ano e o persoal encargado da formación ve reducida a súa xornada á metade co dobre de carga de traballo.
1200 prazas de LAG/LXG fronte a 5650 solicitantes na EGAP en 2026
Na Escola segue a manterse unha única convocatoria ao ano de formación, por exemplo, en linguaxe administrativa galega e linguaxe xurídica galega (LAG/LXG). Nela cada aspirante a obter o diploma de nivel medio ou superior só pode optar a solicitar unha única edición (25 prazas) no canto de participar na selección de persoas adxudicatarias para o total de prazas.
Isto fai que a demanda desatendida pola EGAP ano tras ano, sen que se lle aplique nin a máis mínima solución, se acumule e medre até límites insospeitados como os actuais, mentres o persoal ve imposíbel, durante moitos anos consecutivos, obter unha oportunidade para avanzar na súa carreira profesional e participar en igualdade de condicións con outras persoas nos procesos competitivos.
Chega con dicir que no ano 2026 a oferta da EGAP para LAG/(LXG foi de 1200 prazas, mentres as persoas solicitantes sumaron un total de 5650. Porén, en vez de buscar solucións, a EGAP bota a pelota da responsabilidade no tellado da Secretaría Xeral da Lingua, obviando a parte que lle corresponde de traballo, e a Secretaría só dá escusas de que carece de fondos para cumprir cos seus cometidos, cando nestes momentos ten executados tan só o 35% dos seus orzamentos.
Precariedade extrema do persoal lingüista e infradotación do servizo de formación
A outra cara da moeda é o persoal lingüista da Secretaría Xeral da Lingua, sometido a abusos laborais dende o primeiro segundo do inicio das súas contratacións.
O empeoramento das súas condicións é inadmísíbel. O colectivo viña desempeñando unha xornada completa, até que despois da estabilización a súa xornada se reducise á metade. O comezo da súa prestación de servizos o pasado 1 de setembro foi a media xornada, e a Administración encargoulle o dobre de traballo, ocasionando a imposibilidade de cumprir os prazos de atención ao alumnado e provocando unha sobrecarga de traballo inasumíbel. Trátase dun servizo infradotado de persoal e as poucas traballadoras e traballadores cos que conta seguen, día tras día, soportando o maltrato institucional sen que a Xunta se apresure a solucionar este conflito.
Toda esta situación demostra que a denominada «actualización do PXNLG» do PP non é máis que unha pantalla para tapar a verdadeira aposta do Goberno galego por desprotexer o galego, impedir a capacitación lingüística do persoal da Administración e reducir á mínima expresión o dereito da cidadanía a ser atendida na súa lingüa.
