- Detalles
A Xunta impón un novo PLADIGA 2026, tras un 2025 marcado polo conflito, o incumprimento de acordos e o caos na xestión da vaga de lumes
Na CIG-Autonómica denunciamos que a Xunta de Galiza volve actuar de maneira unilateral, aprobando e anunciando o PLADIGA 2026 (Plan de prevención e defensa contra incendios forestais de Galiza), sen negociación previa e ignorando completamente á representación do persoal que traballa nos lumes.
Esta decisión prodúcese, ademais, tras un ano 2025 marcado polo conflito laboral, polas mobilizacións do persoal, polo incumprimento e a falla de vontade para a negociación e mellora dos Acordos que regulan as condicións de traballo e por unha campaña de incendios que puxo en evidencia graves carencias organizativas e de xestión.
Non podemos esquecer que a vaga de lumes de 2025 deixou ao descuberto un dispositivo tensado, con falta de medios, problemas de coordinación e decisións cuestionables que xeraron unha forte alarma social e arrasaron máis de 160.000 has. Lonxe de corrixir estas deficiencias desde o diálogo e a negociación, a Xunta opta agora por profundar no mesmo modelo: máis imposición e menos participación.
Unha vez máis, coñecemos pola prensa medidas que afectan directamente ás nosas condicións de traballo. A propia Xunta anunciou un incremento de brigadas -non din se para o SPIF, SEAGA ou seguir afondando nas externalizacións cos concellos-, novos medios e cambios organizativos coa aprobación do PLADIGA 2026 polo Consello da Xunta. É evidente que estamos ante modificacións reais da organización do traballo, das funcións e das relacións de postos de traballo.
Para nós é claro: o PLADIGA non é un documento técnico neutro. É un instrumento que altera condicións laborais e que debe ser negociado. O que está a facer a Xunta é evitar deliberadamente a negociación colectiva e baleirar de contido os espazos de representación do persoal. E xa temos antecedentes: nestes plans foi onde se crearon unidades operativas sen existir sequera nas relacións de postos de traballo extraendo persoal “a dedo” dos distritos (como coa UTA e UDEX).
Cómpre lembrar, ademais, que estamos ante un novo equipo á fronte da Consellería do Medio Rural, que lamentablemente comeza a súa etapa repetindo os erros do anterior. Agardamos que rectifiquen e reconduzan esta situación antes de que o conflito vaia a máis e que para vindeiras negocien antes de aprobar!
Por todo isto, desde a CIG-Autonómica esiximos:
- A apertura inmediata dun proceso real de negociación do PLADIGA 2026
- A entrega íntegra e urxente do documento
- A paralización da aplicación das medidas que afecten ao persoal mentres non sexan negociadas
- A convocatoria inmediata das mesas de negociación e das comisións de seguimento do persoal do SPIF, tanto laboral como funcionario

- Detalles
Coa Administración Xeral do Estado a piques de pechar a implantación das 35 horas, na Galiza seguimos nas 37,5 semanais. A Xunta tivo desde 2018 capacidade legal para reducir a xornada, pero nin o fixo nin o acordo de concertación de 2019 incorporou medidas reais.
Nós, o persoal da Xunta de Galiza, seguimos nas 37,5 semanais. Non é unha cuestión legal, é falta de vontade política.
Un marco que permitía avanzar, pero non obrigaba
O Acordo estatal de 2018 abría a posibilidade de que cada administración puidese establecer unha xornada inferior mediante negociación colectiva. Non era unha obriga nin unha medida automática: dependía da vontade de cada goberno.
Desde a CIG-Autonómica xa advertimos daquela que deixar esta cuestión aberta significaba que podía non aplicarse na práctica. E iso foi exactamente o que aconteceu na Galiza.
Facemos memoria: un acordo sen medidas reais en xornada
Posteriormente no Acordo de concertación de 2019, asinado pola Xunta con CCOO e UGT, non se recolleu a implantación das 35 horas. O texto limitábase a deixar aberta a posibilidade de negociar no futuro, comprometéndose unicamente a “estudar xornadas anuais inferiores para o persoal con xornadas a quendas, nocturnas ou especialmente penosas”.
Este acordo (descargar boletín informativo) integrou nun único marco distintas materias que viñan sendo obxecto de negociación: estabilización do emprego, carreira profesional, promoción interna, funcionarización e aspectos xerais das condicións de traballo.
Na práctica, o desenvolvemento posterior confirmou que non todas tiveron o mesmo peso. O acordo puxo o foco na carreira profesional e na funcionarización, mentres que outras cuestións, como a reducción da xornada ou a xubilación parcial, quedaron sen concreción.
Dende a CIG-Autonómica xa advertimos que aquel acordo non garantía melloras efectivas e que mesturar materias distintas nun único texto ía provocar que unhas acabasen impoñéndose sobre outras.
Defendemos entón, e seguimos defendendo hoxe, a necesidade de negociar a implantación XA das 35 horas, con posibilidade de maior redución atendendo á realidade das diferentes condicións de traballo.
As 35 horas son unha necesidade
A implantación das 35 horas non é unha cuestión simbólica, é unha necesidade real e supón unha vantaxe para a Administración:
- evitar prolongacións de xornada e desprazamentos en horario de tarde
- facilitar a conciliación da vida laboral e persoal
- mellorar a eficiencia e a calidade dos servizos públicos
- avanzar cara a unha distribución máis racional do tempo de traballo
- favorecer a igualdade, especialmente en sectores con maior carga de coidados
- mellorar a organización interna e a eficiencia dos servizos públicos
- contribuír á creación de emprego mediante unha mellor repartición do traballo
- aumentar a motivación e a calidade do servizo que prestamos á cidadanía
Unha reivindicación vixente
A experiencia tamén demostra que, sen presión e sen organización, non hai avances. Se algo se move, é porque hai quen o empurra. E que coa CIG-Autonómica levamos anos defendendo esta reivindicación, loitamos fronte á inacción da Xunta e fronte a acordos que non garanten dereitos.
Por iso esiximos de novo á Xunta que abra dunha vez unha negociación real para avanzar na implantación das 35 horas.
Porque despois de oito anos, a pregunta segue sendo a mesma:
Onde están as 35 horas na Xunta?

- Detalles
A Consellería de Política Social incumpre a Lei de prevención de riscos laborais. Na Axencia Galega de Servizos Sociais (AGASS), as traballadoras embarazadas das escolas infantís de cero a tres anos están sometidas a un risco biolóxico inaceptable.
As empresas e institucións con persoas empregadas a cargo teñen que protexer aos seu cadros de persoal ante os riscos derivados do traballo
Cando non existen no servizo postos exentos de risco para o embarazo, a empresa, neste caso a Consellería de Política Social, ten que apartar á traballadora do risco e dála en suspensión de contrato. Neste caso, quen se ten que facer cargo da prestación é a Mutua colaboradora da Seguridade Social, até o momento do parto.
Na sentenza (00264/2016, do Xulgado do Social nº 5, de Vigo), ratificada en Suplicación no Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG), que estima a pretensión dunha traballadora embarazada a estar en suspensión de contrato e a cobrar a prestación por risco, estímase o risco biolóxico de contraer citomegalovirus ou parvovirus B-19, ou virus da labazada, susceptibles de dano fetal, poden darse en traballadoras en contacto íntimo con crianzas. É de todo punto imposible desvincular estes traballos de coidados a menores de tres anos sen contacto íntimo nos momentos de consolo e apego e nos de hixiene e alimentación.
Segundo as directrices para a avaliación de riscos e protección da maternidade no traballo impartidas polo Instituto Nacional de Seguridade e Hixiene no Traballo (INSHT), tratándose de citomegalovirus están contraindicadas as probas de detección precoz de anticorpos nas traballadoras embarazadas, sendo aconsellable limitar ao máximo o contacto con fluídos biolóxicos no embarazo no caso de seronegatividade mentres que no caso contrario non está garantida a protección fronte á reinfección ou reactivación da infección. Non existe vacinación, asociándose a infección do feto de consecuencias graves coa infección materna.
Tarefas como cambio de cueiros, dar de comer, consolar e calquera outra exposición a fluídos expón ao contaxio á traballadora embarazada.
No caso do virus da labazada (parvovirus B-19), cuxa transmisión é por vía respiratoria, a infección fetal é máis agresiva durante os dous primeiros trimestres do embarazo.
O Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, tras esta sentenza e en cumprimento da normativa en prevención de riscos laborais que o obriga a protexer a seguridade e a saúde do seu persoal, mantén ás traballadoras embarazadas en suspensión de contrato dende o momento en que comunican o seu estado de gravidez, realizando os trámites coa Mutua afastada do risco e recibindo de xeito telemático a información referente á súa situación (protocolo de embarazo, pasos a dar para a solicitude da prestación, etc.).
Tamén, no caso das embarazadas que forman parte das listas de contratación se aplica o mesmo protocolo de actuación, aceptando o nomeamento de substitución e quedando en suspensión por risco ao cargo da Mutua colaboradora da Seguridade Social no momento de comunicalo.
Outro xeito de actuar por parte da Administración, dende este sindicato, considerámolo unha discriminación intolerable por razón de sexo e maternidade.
Esiximos que adopten as medidas cautelares precisas para protexer a saúde das traballadoras embarazadas e que estas medidas non comporten discriminacións directas e/ou indirectas por razón de sexo.
Segundo as evidencias científicas o embarazo é cousa de mulleres. Onde están estas medidas no Plan de Igualdade?
- Detalles
A CIG interpuxo no Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) un conflito colectivo en desconformidade coa interpretación que o Consorcio dá á cláusula do Acordo de Integración e coa práctica do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar consistente en impor, aos/ás traballadores/as coa categoría de PSX de determinados centros de día, vivendas comunitarias e escolas infantís, a obriga habitual (non puntual nen excepcional) de realizar a limpeza dos seus propios centros de traballo, por non dispor de servizo específico de limpeza ou, dispondo dese servizo, por non ser suficiente para atender á dita tarefa.
En novembro de 2023 a Sala do Social do TSXG rexeitou a demanda, sen entrar no fondo do asunto, argumentando que non era obxecto de conflito colectivo, polo que quen quixera reclamar tería que facelo individualmente. Diante deste pronunciamento, en xaneiro do 2024, presentamos recurso de casación perante a Sala do Social do Tribunal Supremo, a impugnar a sentenza da Sala do Social do TSXG por varios motivos, entre outros, por achar que estabamos diante dun conflito colectivo e, por tanto, o procedemento era o axeitado. O 10 de setembro do 2025, a Sala do Social do Tribunal Supremo ditou sentenza, no recurso de casación, pola que anulou a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, ao entender que o conflito era colectivo e que, por tanto, a Sala do Social tiña de entrar no fondo do asunto e ditar nova sentenza.
Agora, a Sala do Social do TSXG, entra no fondo da cuestión e declarou non conforme co dereito a práctica do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar de impor ao Persoal de Servizos Xerais (PSX) a obriga de realizar, con carácter habitual, a limpeza de certos centros de traballo
Asemade, o TSXG condenou ao Consorcio a cesar esa práctica, polo que, no caso de non cesala nalgún centro de Galiza, poderiamos executar a sentenza e forzar ese cesamento.
O Consorcio Galego pode presentar recurso de casación contra a sentenza.
Costou anos de inxustiza e abuso, pero aí está !!!!
A CIG, sempre denunciando contra os abusos das xerencias do Consorcio e polos dereitos das/os traballadoras/es !!
- Detalles
Preto de 5.000 traballadores e traballadoras de Administración e Servizos dos centros de ensino carecen dunha regulación actualizada das súas condicións laborais
A CIG mobilizouse o martes 17 de marzo diante da Consellería de Educación para reclamar a apertura dunha mesa de negociación que permita aprobar un acordo de condicións de traballo para o persoal de Administración e Servizos dos centros educativos da Xunta de Galiza. Aproveitando a concentración ás portas do complexo de San Caetano, os delegados e delegadas da CIG fixeron entrega no rexistro central de máis dun milleiro de sinaturas recollidas entre o persoal afectado, dirixidas á Consellería, nas que se reclama a regulación das súas funcións e dos seus dereitos laborais.
Así mesmo, tras entregar as sinaturas, representantes da central sindical mantiveron un encontro co subdirector xeral de Recursos Humanos -xa que o director xeral non estaba no edificio- a quen se lle trasladou de primeira man a necesidade de convocar xa a mesa para iniciar a negociación dun acordo, advertíndolle que as mobilizacións continuarán mentres non se atendan as lexítimas e xustas demandas deste colectivo.
Na actualidade 4.945 empregados e empregadas públicas dos centros educativos carecen dunha regulación actualizada das súas condicións laborais. Destas persoas, máis de 3.000 quedaron no ano 2024 sen regulación específica tras o proceso de funcionarización, ao quedar excluídos do V Convenio Colectivo Único ao mudar de réxime xurídico. A isto súmase que o acordo que regula o resto do persoal funcionario dos centros (subalterno e persoal administrativo) está completamente obsoleto e non se adapta á nova realidade dos centros.
Este persoal ten unhas condicións absolutamente indignas, sen garantías xurídicas dos seus dereitos, cunhas diferenzas enormes dentro do propio colectivo en canto ás funcións e horarios, cunhas rateos que están desfasadas e que a Consellaría non cumpre, pois nin sequera se substitúen as ausencias.
O pasado 10 de outubro, e tras varias mobilizacións, houbo unha reunión con Educación, na que a Administración solicitou tempo para estudar as demandas e “prometeunos chegar a un acordo que abordase a diversidade de categorías profesionais existentes”. Porén, a día de hoxe, a Consellería continúa calada, sen convocar unha mesa de negociación nin ofrecer avances de ningún tipo.
Problema derivado unha funcionarización “chapuceira”
Este colectivo é persoal empregado público que ten que ter unhas condicións dignas de traballo. Porén, a Consellaría perpetúa o trato discriminatorio e as vulneracións de dereitos, con permisos que en ocasións son denegados automaticamente simplemente polo feito de traballar nun centro educativo, así como rateos de traballo abusivas e obsoletas -que levan máis de 30 anos sen revisarse- e unha falta de delimitación clara das funcións de cada grupo profesional que traballa nos centros educativos.
Reclamamos tamén unha reorganización das escalas que permita corrixir os problemas derivados do proceso “de funcionarización á baixa” realizado de forma chapuceira pola Xunta, CCOO e UGT con pactos previos e sen negociación real. Cómpre garantir o correcto encadre das categorías nos grupos ou subgrupos que lles corresponden segundo a titulación requirida, xa que na maioría dos casos foron rebaixados e desprofesionalizados.
O caos laboral é importante, pois persoal da mesma categoría profesional realiza unhas funcións ou outras dependendo do centro educativo no que traballe e, incluso, as súas tarefas varían se muda a equipa directiva do centro.
Outras Consellarías xa negociaron acordos
Durante a concentración salientouse que hai outras consellerías que xa negociaron acordos de condicións laborais, como o persoal dos centros de Política Social e o que traballa nos incendios forestais, pero a Xunta está claramente a ningunear ao persoal dos centros de ensino. A pesar de ser preto de 5.000 compañeiras e compañeiros, apenas hai 4 ou 5 en cada centro, polo que están nunha situación de illamento que ademais de limitar a efectividade e capacidade de protesta, tamén fai que sexan máis susceptíbeis de sufrir abusos.
Xa temos advertido de que existen centros educativos nos que se están a producir situacións de abuso laboral, coaccións ou tratos discriminatorios cara ao persoal non docente, polo que non descartamos trasladar futuras accións sindicais tamén ás portas destes centros e se isto non se lle da solución acudiremos aos tribunais.
A CIG-Autonómica reitera que uns servizos públicos de calidade pasan necesariamente por garantir condicións laborais dignas para quen os presta, e anuncia que continuará coas mobilizacións ata que a Consellería de Educación abra unha mesa de negociación para aprobar un acordo de condicións laborais para o persoal non docente.

- Detalles
O 17.03.2026 a CIG e as demais organizacións sindicais asinantes do acordo polo que se establece o réxime de prestación de servizos do persoal que desenvolve a súa actividade laboral no territorio dos arquipélagos do Parque Nacional Illas Atlánticas de Galiza, rexistramos unha solicitude dirixida á D.X. de Emprego Público e Administración de Persoal, para a constitución da Comisión de Seguimento do devandito acordo e a convocatoria da primeira xuntanza o máis axiña posible.
Nestes meses dende a sinatura do acordo o 25 de xuño de 2025, a CIG recibiu información de importantes e reiterados incumprimentos en relación ao establecido no acordo para o réxime de prestación de servizos e irregularidades na concesión de indemnizacións por razón de servizo.
Por todo isto e porque o propio acordo dispón que a Comisión de Seguimento constituirase aos seis meses da sinatura e reunirase de forma ordinaria unha vez cada ano natural, exiximos a inmediata constitución da Comisión de Seguimento e a convocatoria da primeira xuntanza para tratar estes e outros asuntos relacionados e evitar a volta atrás hacia un concepto feudal na xestión do único Parque Nacional da Galiza.
- Detalles
«Na Galiza en galego» foi o clamor que se escoitou na mañá de sábado chuvioso do 14 de marzo na praza da Quintán de Compostela.
Queremos Galego, plataforma da que a CIG forma parte, vén de celebrar o 14 de marzo a asemblea na que someteu á aprobación da sociedade galega o Protocolo Lingua Vital. Este instrumento, en cuxa elaboración participou a CIG-Autonómica, ten como obxectivo reverter a emerxencia lingüística, e é froito do traballo de 57 entidades de todos os ámbitos ao longo dos últimos meses, apoiadas por outras 396.
Celia Armas, Mónica Fernández (servizos públicos) e Xosé Henrique Costas defenderon o proceso social amplo, participativo e plural, en nome de todas as coordinadoras dos grupos de traballo que elaboraron o protocolo. Deseguido, David Minoves, presidente do Centre Internacional Escarré per a las Minorías Étnicas i Nacionals (CIEMEN), interviu como entidade promotora da Declaración Universal dos Dereitos Lingüísticos, un dos documentos nos que está baseado o Protocolo.

A creadora de contido Sara Seco conduciu o acto nacional contra a emerxencia lingüística, que contou coa participación de numerosas entidades sociais e organizacións sindicais, políticas, culturais, veciñais, de defensa das persoas consumidoras, agrarias, deportivas, de persoas migrantes, educativas, relixiosas ou empresarias. A nota musical puxérona Caamaño e Ameixeiras, un dos grupos máis destacados do relevante panorama musical galego actual.
A asemblea amosou o seu apoio unánime á proposta, que entra agora na fase de aplicación por parte das entidades sociais e institucións adheridas.
Reverter o devalo da nosa lingua
O voceiro da plataforma Queremos Galego, Marcos Maceira, recordou que os datos estatísticos poñen en evidencia o devalo da lingua galega, como resultado da súa exclusión e da súa ausencia, acelerada polo desprezo de quen ten o deber de a asegurar sempre; e denunciou que o PP usa a lingua como refén co que chantaxear o movemento social pola normalización.
Queremos Galego foi moi crítica coa Xunta de Galiza, a quen a mobilización do pobo galego obrigou a mudar de aparencia e tentar facernos crer que tiñan disposición a cambiar a política contra o idioma, chegando a anunciar un novo plan de normalización lingüística para antes de rematar 2025. A plataforma lamentou que o plan anunciado por Rueda para reverter o estado da nosa lingua foi o plan para reverter a oficialidade que tanto desgustaba a Feixoó, con votacións no Parlamento contra o galego na xustiza, nas notarías ou nas xestorías. Tamén coa oposición ao aumento de profesorado de portugués; con campañas en español nos centros de ensino; con orzamentos raquíticos que impiden executar calquera dos avances acordados hai 21 anos; coa exclusión do galego da Administración con leis como a da intelixencia artificial, co acceso ao emprego público e con contratacións públicas sen que se requira o coñecemento e o emprego do galego ou dándolle prioridade ao español nos webs.
O PP tamén fixo un boicot directo á oficialidade do galego na UE e á presenza de Galiza con voz propia na UNESCO; e mantén a vixencia do veto e prohibición ás aulas en galego no ensino; un impulso á súa desaparición nas relacións comerciais e a promoción de festivais financiados con fondos públicos cunha cota testemuñal ou nula de música en galego. Ademais, aumentou o control da TVG cunha lei que permite o abandono do galego e da súa función normalizadora, nomeadamente para o público infantil e xuvenil.
A forza colectiva do pobo galego
Queremos Galego afirmou que a sociedade galega asumiu a responsabilidade e construíu unha alternativa sólida, unitaria e eficaz á política lingüística de desleixo, miseria e apartheid xestionada por persoas desertoras e irresponsábeis. A plataforma asegurou que coa participación directa e co apoio de centos de entidades sociais o Protocolo Lingua Vital para reverter a emerxencia lingüística é o verdadeiro pacto pola lingua no que hai sitio para todas as persoas, colectivos e institucións que queiran garantir o futuro de Galiza e do seu idioma.
Así mesmo, recordou a forza colectiva do pobo galego, con algúns exemplos recentes como a victoria contra Altri ou a recuperación do Pazo de Meirás, e concluíu que a lingua galega existe porque é a dun pobo que a defende, que a usa e a reivindica en todos os tempos e baixo todas as circunstancias.
- Detalles
O día 10 de marzo de 2026 tiñamos unha convocatoria ordinaria do Comité de Seguridade e Saúde Laboral de Servizos Centrais (SSCC) despois de case un ano dende a anterior reunión, que foi o 31/03/2025. Nesa reunión de 2025 a CIG xa preguntara polos resultados das medicións de radon nas diferentes oficinas de SSCC, ao que nos responderon que primeiro tiñan que reunirse co Comité Intercentros de Saúde Laboral e logo valorar as medidas que habería que tomar por causa deste gas canceríxeno. Nós non temos claro o porqué disto último, dá a impresión de que son desculpas de quen non quere facer ben o seu traballo.
Pois un ano despois iamos reunirnos para falar deste tema do radon. A subdirectora de Servizos Comúns da Xunta de Galiza, que é a presidenta deste comité, indicounos que non se podían incluír máis puntos na reunión do 10 de marzo dado que se trataba dunha reunión monográfica sobre o tema que nos ocupa. De feito o punto número 2 da convocatoria indícao expresamente: “Comunicación resultados medicións gas radon no Edificio Administrativo de San Caetano e informe explicativo”. Salientamos que é tan só no edificio de San Caetano, como pon o punto, non en todos os edificios dos SSCC.
E para sorpresa da CIG e todos os axentes sociais, a presidenta do Comité suspendeu esta xuntanza con menos de 24 horas de anterioridade sen comunicar o motivo desta suspensión. Á CIG parécelle totalmente impresentable esta situación e que nos están tomando o pelo.
Dende a CIG queremos lembrar que o radon é un gas que en cantidade pode producir cancro de pulmón, cuestión que está demostrada. Cómpre dicir tamén que Compostela é unha zona de máximo risco ante este gas, que é inodoro e incoloro, motivo polo que se deberían facer medicións segundo a directiva europea, publicada no ano 2013, data dende a que a CIG está a solicitar estas medicións.
Porén, ata que se publicou o Real decreto 1029/2022, polo que se aproba o Regulamento sobre a protección a saúde polos riscos derivados da exposición de gases ionizantes, basicamente sobre o gas radon, non se fixeron medicións. A Xunta de Galiza incorrería en delito se non o fixese, mais a data de hoxe, a representación sindical do persoal non temos nin os resultados nin as medidas que se deberán tomar, motivo polo que queremos que quede claro de quen é a responsabilidade. Instamos a que todo o persoal cuxo posto de traballo estea nun soto, nun baixo ou nun ático ventile o local de traballo, porque de non facelo existe o risco de enfermar.
- Detalles
A Consellería de Facenda e Administración Pública convocounos a unha xuntanza para o día 23 de marzo, para tratar unha proposta de modificación da súa relación de postos de traballo (RPT). Se é do teu interese, aquí tes a súa proposta: descargar.
A proposta basicamente consiste na apertura de catro xefaturas de sección ao corpo administrativo-C1.
Para achegarnos o que consideres, podes contactar coa CIG.
- Detalles
No DOG do 13/03/2026 publican:
- RESOLUCIÓN do 3 de marzo de 2026 pola que se inadmiten determinadas solicitudes de recoñecemento extraordinario dos graos I, II e III do sistema transitorio de recoñecemento da progresión na carreira administrativa para o persoal funcionario.
- RESOLUCIÓN do 3 de marzo de 2026 pola que se inadmiten determinadas solicitudes de recoñecemento extraordinario dos graos I, II e III do complemento de desempeño para o persoal laboral.
As solicitudes sinaladas nos anexos non cumpren os requisitos previstos para o acceso aos graos I, II ou III polas causas sinaladas en cada unha.





